"เฮ้ ว่าแล้วเชียว"
ถังซือรับคำ น้ำเสียงเบาสบาย "ฉันบอกแล้วไง ยามรักษาความปลอดภัยสารเลวคนนั้นจะปกป้องใครได้? คงถูกเขาเล่นจนเบื่อแล้วไล่ออกมา"
"ยังนางสังคมชั้นสูงสุดยอดแห่งเซี่ยงไฮ้อีก เรือนร่างมูลค่าหลายร้อยล้าน... ไม่มีความรู้ความเข้าใจอะไรเลย"
"ในถุงผ้าใบของหล่อนมีแค่ขนมปังสองห่อกับน้ำขวดหนึ่ง ข้าวของคงถูกลู่หย่วนแย่งไปหมด ไม่มีจะกินจะดื่ม คงหิวจนทนไม่ไหว"
"เชอะ ตอนแรกจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว ตอนนี้กลับมาก็เด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน"
"ผู้หญิงแบบนี้เป็นพวกที่โดนผู้ชายหลอกจนได้สติแล้วถึงจะหันหลังกลับ พอกลับมาแล้วเราจะรับหล่อนอีกไหม?"
"รับอะไรรับ คนโง่อย่างแม่พระน่ะ ยังไงฉันก็ไม่รับ"
ทุกคนพูดกันคนละคำ ถ้อยคำเยาะเย้ยถาโถมเข้ามาไม่ขาด ยิ่งพูดยิ่งได้อารมณ์
หญิงคนหนึ่งผมม้วนยาวถึงกับลุกขึ้นเดินไปที่หน้าประตู ยื่นมือจะจับลูกบิด:
"ฉันจะเปิดประตูไปดู หน้าตาของหล่อนในตอนนี้ต้องน่าสนใจมากแน่ๆ"
"เดี๋ยวก่อน"
ซือเว่ยเดินเข้ามาอย่างรวดเร็วจากมุมห้อง คว้ามือของหล่อนไว้
การเคลื่อนไหวเบาแต่แน่วแน่ ดันมือนั้นออกจากลูกบิดทันที
"อย่าเพิ่งเปิด" ซือเว่ยกดเสียงต่ำ สีหน้าเคร่งเครียด "ถ้าเป็นสัตว์ประหลาดล่ะ? ดูให้ชัดก่อนค่อยว่ากัน"
คำพูดนี้ราวกับน้ำเย็นสาดใส่