ชิวหยวนเห็นซูมู่มู่กินแล้ว ก็ยิ้มพูดเสริมข้างๆ ว่า
"อย่าไปใส่ใจพวกผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวพวกนั้นเลย"
"เนื้อแห้ง น้ำเปล่า พี่ลู่หย่วนของเธอมีเยอะแยะ อยากกินเท่าไหร่ก็กินได้"
"เดี๋ยวเหนื่อยก็กลับไปอาบน้ำอุ่น นอนหลับสบายๆ"
"ชีวิตแบบนี้ คนอื่นอิจฉาไม่ไหว จะหึงก็เป็นเรื่องปกติ"
คำพูดพวกนี้ตอกเข้าไป กลุ่มผู้หญิงฝั่งตรงข้ามสีหน้าเหมือนโดนตบหน้าต่อหน้า
เนื้อแห้ง...
น้ำเปล่า...
อาบน้ำอุ่น...
สามคำนี้ แต่ละคำแทงเข้ากลางจุดที่อ่อนแอที่สุดของพวกเธอ
ตอนนี้พวกเธอแม้แต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งห่อยังต้องแบ่งกันประหยัด บิสกิตอัดแข็งเคี้ยวจนกรามเจ็บ น้ำดื่มต้องนับฝาขวดเพื่อคำนวณ
เนื้อแห้งหน้าตาเป็นแบบไหนพวกเธอแทบจะลืมไปแล้ว อาบน้ำอุ่นยิ่งไม่ต้องคิด
แต่ตอนนี้ชิวหยวนยืนอยู่ตรงหน้าพวกเธอ หยิบน้ำเปล่าและเนื้อแห้งยัดให้ซูมู่มู่ แล้วยังพูดว่า ของพวกนี้ลู่หย่วนมีเยอะ...
นี่คือการโจมตีครั้งใหญ่ต่อพวกเธออย่างแท้จริง
สวีหว่านกลืนน้ำลาย ดวงตาจ้องเขม็งไปที่เนื้อแห้งในมือซูมู่มู่
เธอเห็นซูมู่มู่เคี้ยวสองที แก้มขยับเล็กน้อย จินตนาการถึงรสเค็มหอมของเนื้อแห้งที่ละลายในปากได้
ท้องเธอส่งเสียงร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว เสียงไม่ดัง แต่ในโถงทางเดินที่เงียบสงบนั่นชัดเจนเป็นพิเศษ