ในความมืด ก้อนเนื้อหนังบิดเบี้ยวหลายก้อนค่อย ๆ ขยับเขยื้อน พวกมันคลานออกมาจากเงามืดของกำแพง ราวกับถูกบางสิ่งปลุกให้ตื่น แล้วเคลื่อนตัวไปทางประตู
ลู่หย่วนไม่หยุด
เขาก้าวข้ามธรณีประตู เบี่ยงตัวหลบออกจากช่องประตู น้ำเสียงราบเรียบราวกับพูดถึงอากาศวันนี้ดีอย่างไร
"ชิวหยวน"
สายธนูสีแดงเข้มสั่นสะเทือนครั้งหนึ่ง
ลูกธนูที่ห่อหุ้มด้วยเปลวไฟพุ่งออกจากมือชิวหยวน เสียงตัดอากาศหวีดหวิวไปข้างหน้า แม่นยำปักกลางลำตัวสัตว์ประหลาดเนื้อหนังตัวหน้าที่สุด
เปลวไฟระเบิดทันทีที่สัมผัส ดุจดอกบัวแดงที่เบ่งบานกระทันหัน กลืนกินก้อนเนื้อบิดเบี้ยวนั้นทั้งก้อน
สัตว์ประหลาดตัวนั้นยังไม่ทันส่งเสียงโหยหวน ก็หดตัว ไหม้เกรียม แตกสลายในเปลวเพลิง สุดท้ายกลายเป็นขี้เถ้าดำกระจัดกระจายอยู่บนพื้น
สัตว์ประหลาดระลอกสองโจมตี flank จากด้านข้าง
ซูมู่มู่ยกธนูไฟฟ้าสีขาวเงินขึ้นทันที ลายเส้นสีน้ำเงินบนคันธนูสว่างวาบขึ้นมา นิ้วของเธอปล่อยสาย—ลูกธนูที่ประกายไฟฟ้าแล่นออกไปราวสายฟ้า ระเบิดกลางฝูงสัตว์ประหลาดหลายตัว
แสงไฟฟ้าสีฟ้าขาววาบผ่านทางเดิน สัตว์ประหลาดเหล่านั้นกระตุกเกร็งแข็งอยู่กับที่ ร่างกายเหมือนถูกแช่แข็ง เมือกบนผิวปล่อยควันขาวไหม้เกรียม ส่งเสียงฉ่า ๆ
พวกมันยังมีชีวิต แต่เป็นอัมพาตเต็มที่ ขยับแม้แต่น้อยไม่ได้