นัดหมายถูกกำหนดไว้ตอนบ่าย หลินเหอไม่ต้องรีบออกไปข้างนอก เธอทานอาหารเช้าอย่างช้า ๆ หรือจะบอกว่าเป็นอาหารกลางวันก็คงจะเหมาะกว่า เพราะใกล้จะสิบเอ็ดโมงแล้ว
แต่ในบ้านหลินเหอไม่ใช่คนที่ตื่นสายที่สุด ชูอีต่างหาก
เธอเดินเซไปเซมาพร้อมหาวหวอดนั่งลงที่โต๊ะอาหาร คนรับใช้ชำนาญงานเข้ามาจัดจานให้ อาหารเช้าของชูอีคือแซนด์วิชและไส้กรอกทอด
เริ่มจากยกแก้วขึ้นดื่มนมไปครึ่งแก้วใหญ่ ๆ แล้วกัดแซนด์วิชคำใหญ่ แก้มป่องเคี้ยวตุ้ย
เธอจงใจทำเป็นไม่สนใจหลินเหอ
ก่อนลงมาชั้นล่าง ชูอีได้รับข้อความจากเจาชิง อีกฝ่ายถามไถ่สารทุกข์สุกดิบก่อน จากนั้นก็บอกว่ารู้สึกว่าหลินเหอไม่เหมือนผู้หญิงเลว ๆ ...
เพราะเรื่องเมื่อวานที่ทำให้ชูอีรู้สึกติดหนี้บุญคุณหลินเหออยู่บ้าง พออ่านข้อความของเจาชิงจบ ความคิดก็เปลี่ยนไปทันที
ตัวเองเกือบจะหลงกลแล้ว!
ผู้หญิงเลวนั่นจงใจ! พอเรื่องผ่านไปก็กลายเป็นว่าเธอเป็นคนมีเหตุผลเข้าใจผู้อื่น ยังได้คะแนนสงสารและความไว้วางใจจากพ่ออีก
ตอนนี้ทุกคนคิดว่าเธอเป็นคนดีกันหมดแล้ว!
ชูอีคิดว่า ตัวเองจะต้องไม่ถูกน้ำตาลเคลือบยาพิษกัดกร่อนเด็ดขาด! ต้องยืนหยัดไว้!
"พ่อบ้าน โอนเงินหนึ่งล้านเข้าบัตรฉัน วันนี้จะออกไปช้อปปิ้ง"
"แบรนด์ C ออกเสื้อผ้ารุ่นใหม่แล้ว พ่อบอกว่าจะไม่ให้ฉันอดอยากเรื่องกินอยู่ใส่ เสื้อผ้าพ่อต้องยอมให้เงินฉันแน่"
แต่ก่อนชูอีจะอธิบายประโยคหลังให้ฟังด้วย ตอนนี้พูดไปก็เพื่อให้หลินเหอยินล้วน ๆ
จำกัดค่าขนม พ่อยอมก็จริง แต่ถ้าขวางไม่ให้ซื้อเสื้อผ้า พ่อก็คงไม่เข้าข้างแกหรอก! ยังไงฉันก็เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเขา!
คิดในใจแบบนี้ ชูอีที่ฮึกเหิมขึ้นมาก็มองค้อนหลินเหอ แล้วทำเสียงฮึดฮัด