[ดีใจ ดีใจ ดีใจ]
ข้อความดีใจสามครั้งของเหอเหอไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเจี่ยงเฉียวเลย เขาตั้งใจจะปัดผ่านไป แต่พอเห็นภาพหน้าปกวิดีโอที่หยุดนิ่งอยู่ เขาก็เริ่มใจไม่สงบ
โนดี?!
ตรงขอบซ้ายของจอแม้จะเห็นเพียงใบหน้าด้านข้างแค่หนึ่งในสามส่วน แต่เจี่ยงเฉียวก็ยังจำได้ว่าเป็นเหอเหอของเขา
พอเปิดวิดีโอ เสียงดนตรีที่มีจังหวะหนักแน่นก็ดังขึ้นข้างหู กล้องโทรศัพท์สั่นไหวไปตามจังหวะจนตาลาย พอดูออกได้เลือนรางว่าฉากหลังเป็นในป่าเขา น่าจะอยู่ที่บ้านพักตากอากาศตรงกลางไหล่เขาสักแห่ง
กล้องโทรศัพท์หมุนรอบตัวอย่างรวดเร็ว ผู้คนในงานคึกคักมาก ชูอี ฉืออู่ และเจี่ยงอันก็อยู่ด้วย เหอเหอกับผู้หญิงที่โพกผมคนหนึ่งไม่รู้กำลังคุยอะไรกัน
โนดีถือแก้วไวน์แดงทำหน้าหลอกหลอน ยกขึ้นมาคล้ายชนแก้วใส่กล้องของชูอีแล้วแกว่งไปมา
วิดีโอจบแล้ว
เจี่ยงเฉียวหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องออกมาจากลิ้นชัก เปิดเครื่องด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ กดเข้าแอปดูจุดที่ระบุตำแหน่งด้วยจุดแดง — ภูเขาเฟยชุ่ย
*
หลังจากออกจากกลุ่มตระกูลเจี่ยง หลินเหอก็ได้รับโทรศัพท์จากโนดี ฝ่ายนั้นบอกว่าเขากลับประเทศแล้ว ถามหลินเหอว่าสะดวกเจอกันเมื่อไหร่ จะได้คุยเรื่องเครื่องเคลือบด้วย
หลินเหอมองไปทางเจี่ยงอัน เจี่ยงอันพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ
“ฉันสะดวกตอนนี้เลย” หลินเหอตอบกลับ
แล้วก็ตกลงนัดหมายสถานที่เจอกับโนดี ทางโนดีจัดงานเป็นกลุ่มเลย ชวนศิลปินและนักสะสมมาปาร์ตี้กัน
สถานที่ก็คือบ้านพักตากอากาศกลางไหล่เขาของโนดี นั่นคือภูเขาเฟยชุ่ยตามที่ระบุตำแหน่งนั่นเอง
คุณหม่าที่อยู่ในวิดีโอโทรศัพท์ของชูอีและคุยกับหลินเหออยู่นั้น เป็นนักสะสมแล้วก็เป็นนักเขียนชื่อดังด้วย หลินเหอเคยอ่านชุดบทความร้อยแก้วของเธอมาแล้ว รู้สึกชื่นชมทัศนคติการใช้ชีวิตที่สบาย ๆ ของคุณหม่า