เมื่อเผชิญกับสายตาดุดันของผู้เป็นพ่อ จิตสำนึกของเจี่ยงอันไม่เจ็บปวดแม้แต่น้อย
เมื่อได้ยินแม่พูดชื่อบริษัทหลายแห่งแล้วถามว่าเขาสนใจที่ไหน เจี่ยงอันก็ตอบว่า "แม่ครับ ผมยังอยากอยู่ที่บริษัทของพ่อ"
ไม่อยู่ที่กลุ่มตระกูลเจี่ยงจะคอยสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของพ่อ แล้วรายงานให้แม่รู้ตลอดเวลาได้ยังไง?
หลินเหอลูบศีรษะลูกชายด้วยความรักอย่างอ่อนโยน เจี่ยงเฉียวที่เป็นพ่อทำตัวเอาแต่ใจ อันอันเป็นเด็กเข้าใจอะไรมากกว่าเยอะ!
เด็กคนนี้กลัวพวกเขาทะเลาะกันมั้ง
แต่ไม่ว่ายังไง ลูกชายอยู่ที่บริษัทของตัวเองก็ดีกว่า ส่วนเจี่ยงเฉียวคนขี้สับสนนั่น ตอนกลางคืนเธอจะจัดการสอนสั่งให้ดี ถ้ากล้าทำตัวเหลวไหลอีกก็จะลงโทษตามกฎบ้าน!
"นิสัยพ่อของลูกบางครั้งก็เอาแต่ใจเหมือนเด็ก บางทีก็น่าหงุดหงิด แต่ไม่มีเจตนาร้าย อันอันอย่าเก็บมาใส่ใจนะลูก เดี๋ยวแม่จะจัดการสั่งสอนพ่อแทนลูกแก้แค้น"
หลินเหอเดาได้ว่าทำไมเจี่ยงเฉียวถึงอยากให้ลูกชายไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ผู้ชายคนนั้นบางครั้งหึงหวงไม่เลือกที่ มันน่าปวดหัวจริงๆ
ตั้งแต่ทั้งสองคบหาดูใจกัน อะไรก็ตามที่ทำให้เธอสนใจมากกว่าสนใจเขา ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสิ่งของ ไอ้หมานั่นก็จะหาทางกำจัดออกไปให้พ้นๆ
แน่นอน หลินเหอคิดว่าตัวเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่ เธอชอบนิสัยแบบนี้ของเจี่ยงเฉียวมาก รสนิยมการเลือกคู่ของเธอคือคนรักต้องให้ความสำคัญกับเธอเท่าๆ กับครอบครัว
เจี่ยงเฉียวเหนือชั้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด