เวลาล่วงเลยไปดึกมากแล้ว
ลู่หลีเองก็เริ่มเหนื่อย จึงพาเจียงอวี๋กลับไปที่โรงแรมที่พัก
จนกระทั่งตอนที่เขารูดบัตรเปิดประตู ก็พบว่าซ่งชิงฮวนยังคงยืนอยู่ข้างหลัง
"ไม่กลับบ้านไปนอนเหรอ?"
"อีกเดี๋ยวก็สองทุ่มแล้วนะ"
ซ่งชิงฮวนเม้มปากเล็กน้อย แล้วพึมพำออกมา
"พวกคุณเข้าห้องไปจะทำอะไรกัน?"
ลู่หลีได้ยินแล้วก็ขำในใจ
ฉันกับแฟนกลับห้องไปนอน จะทำอะไรได้ล่ะ?
ส่วนก่อนนอนจะมีการทำอะไรที่ไม่เหมาะกับเด็กหรือไม่
คืนนี้เป็นวันแห่งความรักนะ ปกติมาก ๆ ใช่มั้ย?
ซ่งชิงฮวนพูดออกไปแล้วก็รู้สึกได้ว่าน้ำเสียงของตัวเองทำให้เข้าใจผิดได้ง่าย แต่เธอก็ไม่มีความเขินอายแม้แต่น้อย ส่งเสียงหึ่มหนึ่งครั้ง แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย
"กลางคืนอย่าเล่นหนักเกินไปล่ะ"
"ปู่ของฉันให้เธอไปที่บ้านพรุ่งนี้"
"ปู่ของเธอ?"
ได้ยินแบบนี้ ลู่หลีก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขารู้ว่าซ่งชิงฉือกำลังตามจีบเขา แต่การกระทำของซ่งชิงฮวนน้องสาวคนนี้ ทำให้ลู่หลีคาดเดาเจตนาที่แท้จริงของเธอไม่ออก
คงไม่ใช่พี่น้องแย่งผู้ชายกันหรอกนะ?
ตอนนี้ลู่หลียังไม่มีความคิดแรงกล้าด้านใดด้านหนึ่งกับซ่งชิงฉือ
สวยก็สวยจริง
แต่เรื่องความรักไม่อาจฝืนได้
แน่นอนว่าไม่ถึงขั้นต้องไปที่บ้านเธอเพื่อพบผู้ใหญ่
"ปู่ของฉัน เธอเคยเห็นแล้วไง"
ตอนนี้ซ่งชิงฮวนก็เสริมอีกประโยค
ลู่หลีรู้สึกตัวขึ้นมาทันที
หรือว่าจะเป็นผู้เฒ่าลึกลับที่เห็นในโรงละครเมื่อวาน?
ตัวตนที่แท้จริงของผู้เฒ่าคนนั้น ลู่หลีไม่รู้ แต่ดูจากท่าทีที่เหล่าคนดังวงการวรรณกรรมในงานแสดงความเคารพต่อเขา ก็พอจะเดาได้ว่าต้นตระกูลของเขาน่ากลัวมาก
ส่วนพี่น้องซ่งชิงฉือดูจากภายนอกก็รู้ว่ามีบุคลิกไม่ธรรมดา เกิดจากตระกูลสูงศักดิ์
ครอบครัวธรรมดาไม่สามารถเลี้ยงดูทายาทแบบนี้ออกมาได้
เธอบอกตรง ๆ ไปเลยว่าผู้เฒ่าลึกลับคนนั้นคือปู่ของเธอไม่ก็จบแล้ว
ต่อให้เขาไม่เชิญ ตัวเองก็ควรไปเยี่ยมคารวะด้วยตัวเองอยู่ดี
"ได้ ฉันรู้แล้ว"
เห็นลู่หลีพยักหน้ารับ ซ่งชิงฮวนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
เพียงแค่ใช้หางตามองเจียงอวี๋ที่ซบข้างกายลู่หลีอย่างออดอ้อนอย่างไม่ให้ใครสังเกต
ซ่งชิงฮวนจากไป ลู่หลีผลักประตูเข้าไปในห้อง
เพิ่งก้าวเข้าไป ด้านหลังก็มีร่างกายอันอบอุ่นแนบชิดเข้ามา
"ลู่หลี รักฉันหน่อยสิ~"