พิธีกรที่แข็งค้างอยู่บนเวที ในที่สุดก็รู้สึกว่าตนเองหายใจได้อีกครั้ง
ตอนที่อี้เหิงลุกขึ้นยืนพูดจู่โจมเมื่อครู่ เหงื่อที่แผ่นหลังของเธอแทบจะซึมทะลุเสื้อชั้นในทันที
ด้วยประสบการณ์อาชีพที่สั่งสมมาหลายปี ในวินาทีนั้นสมองของเธอก็ยังว่างเปล่าไปสองถึงสามวินาที ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันมาก่อน แต่การที่ผู้ใหญ่ในวงการวรรณกรรมซึ่งเคยร่วมเรียบเรียงหนังสือเรียนภาษาจีน ชี้หน้าถามผู้ชมทั้งสนามว่าระดับการชื่นชมงานศิลป์หายไปไหนทั้งๆ ที่กำลังถ่ายทอดสดทั่วประเทศ นี่เกินกว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันทั่วไปแล้ว
เธอสูดหายใจลึก ก่อนยกไมโครโฟนขึ้นมาที่ริมฝีปากอีกครั้ง
"ขอบคุณ... ขอบคุณท่านอี้และเหล่าอาจารย์ทุกท่านที่ให้ความห่วงใยและร่วมอภิปราย"
"สำหรับข้อกังขาเกี่ยวกับผลการลงคะแนนรอบที่สอง ทางคณะกรรมการจัดงานจะทำการตรวจสอบอย่างละเอียดหลังจบการแข่งขัน และจะประกาศผลการตรวจสอบต่อสาธารณะในภายหลัง ตอนนี้ งานกวีนิพนธ์ยังคงดำเนินต่อไป หวังว่าทุกท่าน ทั้งผู้ใหญ่ในวงการ ผู้เข้าแข่งขัน และผู้ชมทุกท่าน โปรดอย่าเพิ่งร้อนใจ"
เธอหยุดเล็กน้อย สายตากวาดไปที่จอเทเลพรอมเตอร์ด้านข้างเวทีอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงกลับมาเป็นมืออาชีพ สง่างาม และมั่นคงอีกครั้ง
"ในตอนนี้ ผลงานร้อยอันดับแรกได้ถูกตัดสินเรียบร้อยแล้ว ตามขั้นตอนที่วางไว้ ต่อไป เราจะเข้าสู่รอบที่สามของงานกวีนิพนธ์คืนนี้"
"หัวข้อที่กำหนดคือ บทกวีห้าอักษรแบบโบราณ และบทเพลงขับลำนำ แนวกวีนิพนธ์โบราณเรียบง่ายสองรูปแบบนี้"
"เวลาในการสร้างสรรค์คือ 20 นาที เมื่อเวลาสิ้นสุด ผลงานที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมดจะถูกประเมินโดยผู้เข้าแข่งขัน 200 คนที่ตกรอบไปก่อนหน้านี้ โดยให้คะแนนแบบไม่เปิดเผยชื่อ และนำผลงานสามชิ้นที่มีคะแนนวิจารณ์สูงสุดเข้าสู่การตัดสินใจขั้นสุดท้าย"