ซ่า!
แผ่นกั้นตรงก้นกล่องหมายเลข 6 ถูกเธอเตะจนเอียงอย่างแรง
ทันใดนั้น อุกกาบาตที่ซ่อนอยู่ข้างในก็กลิ้งออกมาจากกล่องตรง ๆ!
ปัง
มันตกกระแทกพื้นอย่างแรง
รอยตัดที่เพิ่งประกบเข้าหากันเมื่อครู่ก็พลัน—
แตกออก
วินาทีต่อมา
แสงสีแดงชาดเจิดจ้าก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน!
พลังไฟ!
ทั้งห้องโถงเงียบกริบในชั่วพริบตา
สีหน้าของเลออนแข็งค้างไปอย่างเห็นได้ชัด
แต่เสิ่นเวยกลับทำเหมือนไม่รู้อะไรทั้งนั้น
เธอจับโต๊ะข้าง ๆ พยุงตัวให้ยืนมั่นคงอีกครั้ง
ก้มมองอุกกาบาตที่กลิ้งมาหยุดอยู่ข้างเท้า
แล้วกะพริบตาปริบ ๆ
“อ้อ ที่แท้อยู่ตรงนี้นี่เอง”
เลออน: “……”
ผู้คนด้านล่างเวทีก็ได้สติกลับมาในที่สุด
“เดี๋ยวก่อน!”
“หมายเลข 6!”
“เมื่อกี้เธอเตะกล่องหมายเลข 6 ใช่ไหม?”
“ใช่! หมายเลข 6 นั่นแหละ!”
“งั้นจะเดาอะไรอีกล่ะ?”
“ผลึกพลังหล่นออกมาเองแล้ว!”
มีคนตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที
“ในเมื่อเธอเตะกล่องหมายเลข 6 จนเปิดออก ก็ต้องนับว่าเธอเลือกหมายเลข 6 สิ!”
“ใช่!”
“ของหล่นออกมาหมดแล้ว จะให้เลือกใหม่ได้ยังไง?”
พอประโยคสุดท้ายดังขึ้น แววตาของเลออนก็ไหววูบเล็กน้อย
แต่เสิ่นเวยเพียงมองเขาด้วยรอยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
ไม่ได้เปิดโปงอะไร
เมื่อครู่ไม่ใช่อุบัติเหตุเลยสักนิด
เธอตั้งใจทำต่างหาก
ในเมื่อเรือใบดำสามารถแอบสับเปลี่ยนผลึกพลังในกล่องได้หลังจากกล่องหยุดนิ่ง
เธอก็จะไม่เปิดโอกาสให้พวกนั้นลงมือเป็นครั้งที่สอง
เธอจะเอาคำตอบ—
ฟาดลงมาต่อหน้าทุกคน
คราวนี้พวกเขาอยากเปลี่ยนก็ไม่ทันแล้ว
เลออนเงียบไปสองวินาที
สุดท้ายก็ทำได้เพียงฝืนยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง
“แน่นอน ในเมื่อผลึกพลังธาตุไฟหล่นออกมาจากกล่องหมายเลข 6 แล้ว รอบนี้คุณเสิ่นเลือกหมายเลข 6 ก็แล้วกัน”
พูดถึงตรงนี้ เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนยังไม่ค่อยเต็มใจนัก
“ยินดีด้วย คุณเสิ่น รอบที่สาม—ทายถูก”
วินาทีต่อมา เสียงอุทานกึกก้องก็ดังสนั่นไปทั่วห้องประมูล!