เสียงอุทานดังระงมขึ้นรอบด้านในทันที
เสิ่นจี้ไป๋โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาจับจ้องผลึกพลังไฟก้อนนั้นไม่วาง
จริง ๆ ด้วย…
เธอชนะมาได้แล้ว
รอยยิ้มบนใบหน้าเลออนชะงักไปชั่วขณะ
แต่ไม่นานก็กลับมาเป็นปกติ
“ยินดีด้วยครับ คุณเสิ่น ตามกติกาเพิ่มเดิมพันเมื่อครู่ ตอนนี้คุณได้รับเศษผลึกพลังธาตุไฟสองชิ้นแล้ว”
เจ้าหน้าที่รีบตัดผลึกพลังไฟและผลึกพลังดินก้อนนั้นออกมาอย่างละชิ้นเล็กตามกติกา
จากนั้นใส่ลงในกล่องใสแยกกัน แล้วนำมาวางตรงหน้าเสิ่นเวย
สายตาอิจฉาหลายคู่จับจ้องมาทางเธอทันที
มีคนอดตะโกนไม่ได้
“พอแล้ว!”
“เอาของแล้วรีบไปเถอะ!”
“ของล้ำค่าขนาดนี้ รอบเดียวก็ได้มาตั้งสองชิ้นแล้ว!”
“ใช่แล้ว ได้กำไรก็พอแล้ว!”
แม้แต่เสิ่นซิงซินที่เพิ่งแพ้เกมเดิมพันไปเมื่อครู่ จู่ ๆ ก็พูดขึ้นมา
“พี่สาว”
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล
“พี่อย่าเล่นต่อเลยดีกว่า
“เมื่อกี้ฉันโลภเกินไป ทั้งที่ชนะรอบแรกแล้วก็ยังไม่ยอมไป สุดท้ายรอบสองก็แพ้หมด พี่อย่าลืมบทเรียนของฉันนะ”
ขณะพูด เธอยังเม้มริมฝีปากเบา ๆ ทำท่าทางราวกับห่วงใยเสิ่นเวยจากใจจริง
แต่ในใจคิดอย่างไร
คงมีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้—
ถ้าเสิ่นเวยหยุดตอนนี้จริง ๆ ก็เท่ากับได้ผลึกพลังธาตุไปสองชิ้นฟรี ๆ
เธอไม่มีทางยอมแน่
ทางที่ดีที่สุดคือ—
ให้เสิ่นเวยเล่นต่อ
แล้วแพ้ให้หมดตัว!
เห็นได้ชัดว่าเลออนก็ไม่อยากให้เสิ่นเวยหยุดตอนนี้เช่นกัน
เขายิ้มพลางถาม
“คุณเสิ่น จะเล่นต่อไหมครับ?”