เมื่อคืนฝนตก วันนี้แดดสาดส่อง กลิ่นดินคละคลุ้งชัดเจน
ฟานอินก้าวลงลิฟต์ จี้หวยโจวพิงกายอยู่หน้าประตูรถ
เห็นเธอแล้ว สีหน้าไม่สู้ดีนัก
ฟานอินไม่สนใจสีหน้าของเขา ก้าวเท้าเข้าไปใกล้
จี้หวยโจวหน้านิ่ง ก้มตัวหยิบของจากในรถยื่นให้เธอ
กล่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสห่ออย่างประณีต
ฟานอินรับมา ก้มมองครู่หนึ่ง เงยหน้าถาม "พี่ ติดตั้งเป็นไหม"
จี้หวยโจวเอนกายพิงรถ หน้าบึ้งไม่พูดจา
ทั้งคู่สบตากัน ฟานอินแสร้งทำเป็นไม่เห็นแววรำคาญในดวงตาจี้หวยโจว ริมฝีปากแดงระเรื่อขยับ "ไม่ใช่ว่าต่อไปพี่น้องเราจะดูแลช่วยเหลือกันเหรอ"
จี้หวยโจวกัดฟัน
ฟานอินสีหน้าเรียบเฉย "ไม่ใช่เหรอ"
จี้หวยโจวแย่งกล้องวงจรปิดแบบเข็มในมือฟานอินไปด้วยแรงมหาศาล
ฟานอินเซถลาไปข้างหน้าครึ่งก้าวเพราะแรงเขา
ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งคู่ขึ้นลิฟต์มาปรากฏตัวในห้องทำงานฟานอิน
เข้าประตูมา ฟานอินถอดเสื้อสูทนอกเดินเข้าห้องพัก หยิบบันไดพับง่ายๆ ให้จี้หวยโจว
บันไดพับนี้เป็นของที่ช่างก่อสร้างทิ้งไว้แต่แรก
เธอคิดว่าสักวันจะได้ใช้ ก็เลยเก็บไว้
ไม่คิดเลยว่าจะได้ใช้จริงๆ
มองเห็นเสื้อกล้ามสีขาวแนบเนื้อในเสื้อสูทของเธอ จี้หวยโจวใบหน้าดำทะมึนเบือนสายตาหนี
จี้หวยโจวติดตั้งเร็วมาก