แม้จะบอกว่าเป็นเพียงคำแนะนำ แต่ถ้าทำไม่ได้จริง ๆ การลงโทษด้วยไฟฟ้าก็จะตามมาอีกครั้ง
ฮัวโจหยิบแกนพลังงานสีขาวหนึ่งอันออกมาจากกระเป๋า วางไว้บนฝ่ามือ หลับตาลงเพื่อดูดซับ
ไม่นาน แสงที่หมุนเวียนอยู่บนแกนพลังงานก็สลายหายไปในพริบตา เปลือกนอกโดยรวมมืดลงไปมาก
ฮัวโจลืมตา กำหมัดแน่น แกนพลังงานนั้นก็สลายกลายเป็นละอองแสงเล็ก ๆ ทันที
เขากางมือ ก้มหน้ามองละอองแสงเล็ก ๆ เหล่านี้ค่อย ๆ สลายไปในอากาศ แล้วส่งจิตไป ถูกดึงเข้าไปในพื้นที่สีขาวขนาดสิบตารางเมตร
ฮัวโจสำรวจพื้นที่สีขาวนี้ขึ้นลง
เดิมทีเขาไม่ได้ตั้งใจจะได้รับพลังพิเศษด้านมิติเร็วขนาดนี้ แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรกับระบบหมาที่ไม่ทำงานอย่างมนุษย์ แค่หาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปในยุคสิ้นโลกได้ก็ดีมากแล้ว ยังตั้งเงื่อนไขเคร่งครัดขนาดนี้อีก
โชคดีที่เวลาภายในพื้นที่นี้หยุดนิ่ง ของวางไว้ที่นี่จะไม่หมดอายุ
ฮัวโจส่งจิตอีกครั้ง ก็กลับมาสู่ความเป็นจริง
เมื่อลืมตาขึ้นก็สบตากับอวี้เฉียวพอดี
ดวงตาของนางงดงามยิ่งนัก ราวกับบรรจุความงดงามทั้งหมดของขุนเขาและสายน้ำไว้ภายใน และเพราะหางตาที่เชิดขึ้นเล็กน้อยจึงเผยให้เห็นความงามอันเย้ายวนบางอย่าง ความบริสุทธิ์และความสดใส ฉายชัดชัดๆ ว่าเป็นสองคุณสมบัติที่ตรงข้ามกัน แต่กลับผสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบบนตัวนาง
เป็นฮัวโจที่ละสายตาไปก่อน: "กินบะหมี่เสร็จแล้วหรือ?"
"กินเสร็จแล้ว"
เขารู้สึกได้ว่านางยังคงจ้องมองเขาอยู่ จึงยืดหลังขึ้นอย่างเงียบ ๆ
เขากำลังรอให้อวี้เฉียวเริ่มถามก่อน