"พวกเธอทานที่นี่ก่อนได้เลย ข้าขึ้นไปก่อนนะ" โจวอีเฟย์ยกถาดขึ้นมาใหม่ ในถาดมีกาแฟหนึ่งแก้วกับแซนด์วิชที่เพิ่งทำเสร็จ "ข้าชินทานอาหารเช้าในห้องนอน"
"ไปเถอะ ๆ!" ลู่หลิงหลิงโบกมือให้เขา
โจวอีเฟย์พยักหน้า แล้วยกถาดขึ้นไปชั้นบน
[นิสัยแปลกจริง]
[แหะ ๆ ก็ไม่เชิง ข้าก็ชอบทานอาหารเช้าในห้องนอนเหมือนกัน รู้สึกผ่อนคลายกว่า]
[ขอทางหน่อย นักศึกษาปีสามมาแล้ว ปกติไม่มีเรียน ข้าทานข้าวสองมื้อบนเตียงทั้งวัน อย่าถามว่าทำไมสองมื้อ เพราะปกติข้าตื่นสิบเอ็ดโมง (แมวน้อยสำรวม.jpg)]
[ฮ่า ๆ ข้านักเรียนมัธยมก็เหมือนกัน ช่วงปิดเทอมไม่เคยทานอาหารเช้าที่บ้าน ถ้าทานก็ทานบนเตียง]
[ข้าไม่กล้าทำแบบนั้นหรอก แม่ข้าด่าเอาด่าเอา]
[โลกเดียวกัน แม่เดียวกัน]
[หลิงหลิงเผลอพูดความจริงออกมา คงยังเรียนหนังสืออยู่ สงสัยโจวอีเฟย์ทำงานอะไร จริง ๆ นะ]
[นายแบบหรือเปล่า หน้ากับหุ่นเขาดีสุด ๆ!(คำยืนยันจากอุลตร้าแมนไทก้า.jpg)]
......
หลังจากโจวอีเฟย์จากไปไม่นาน เกาจื่อหลานก็หาวลงมาข้างล่าง
เธอผิวสีแทนทองและย้อมผมทอง เดินใส่เสื้อกล้ามตัวเล็กกับกางเกงขาสั้นสีดำ ทั้งคนดูสวยและเซ็กซี่สุด ๆ!
[ลุกขึ้นยืนทุกคน! ท่านมาถึงแล้ว สาวผิวแทนสุดแซ่บ!]
[เท่จริง ๆ! พี่สาวฆ่าฉันเลย!]
[แซ่บมาก แซ่บมาก ฉันขอจัดเต็ม!]
"หลิงหลิง กวนถง อรุณสวัสดิ์!" พอลงมา เธอก็ยื่นมือไปขยี้หัวลู่หลิงหลิง "กาแฟหอมจัง"
"พี่โจวทำค่ะ แต่เสียดายที่เขาเพิ่งขึ้นไป ไม่เช่นนั้นพี่ก็ได้ดื่มด้วย" ลู่หลิงหลิงหลบมือของเกาจื่อหลาน "พี่จื่อหลาน หนูต้มโจ๊กไว้ในครัว พี่จะทานไหมคะ?"
"ไม่ล่ะ ข้าต้องไปทำงานแล้ว พวกเจ้ากินเถอะ!" เกาจื่อหลานยกกระเป๋าทวีตขึ้นมา แล้วรีบจากไป
"อยากรู้จังว่าทุกคนทำงานอะไรกัน" ลู่หลิงหลิงถอนหายใจ ตอนนี้มีเพียงกวนถงที่รู้ว่าเธอพลั้งปากพูดอะไรออกมา เธอเลยไม่เสแสร้งอีก "จริง ๆ แล้ว หนูยังคิดไม่ออกเลยว่าจะทำอะไรในอนาคต"
"ไม่เป็นไร เจ้ายังเด็ก" กวนถงเริ่มรำคาญแล้ว เธอลุกขึ้นเตรียมจะไป "ข้าต้องไปทำงานแล้ว เจอกันตอนเย็น"