อวี้เฉียวตั้งใจจะนั่งที่ขอบเตียงเพื่อเช็ดผม แต่พอเห็นที่นอนและผ้าห่มที่ตัวเองทำเลอะเทอะ ก็ไปนั่งที่เก้าอี้นวมแทน
นางยกมือขึ้นแกะผ้าขนหนูที่พันผมอยู่ ผมยาวเปียกชื้นสยายลงมา ชุดวอร์มสีเทาที่อวี้เฉียวสวมอยู่บางส่วนถูกผมเปียกชื้นจนสีเข้มขึ้น
อวี้เฉียวใช้ผ้าขนหนูเช็ดผม แต่กลับเห็นฮัวโจยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ใบหน้าไร้อารมณ์ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
นางยังสังเกตเห็นอย่างเฉียบแหลมว่า สีผิวของฮัวโจที่เดิมทีออกเขียวๆ จางลงไปเล็กน้อย และดวงตาสีเลือดกลับเข้มขึ้นอีกนิด
ดูท่า พลังของฮัวโจจะแข็งแกร่งขึ้นอีกหน่อยแล้ว
อวี้เฉียวเช็ดไปเช็ดมามือก็เริ่มเมื่อย เริ่มคิดถึงลวี่ม่ายและเสิ่นจือหยาน ในภพที่แล้ว ทุกครั้งที่นางสระผมเสร็จ ลวี่ม่ายจะช่วยเช็ดให้ และถ้าเสิ่นจือหยานว่าง เขาก็จะรับหน้าที่นี้ต่อ อวี้เฉียวแค่นอนบนเก้าอี้พิเศษ อาบแดดและนอนหลับก็พอแล้ว
จริงด้วย สังคมศักดินาที่ชั่วร้ายกัดกร่อนตัวนางซึ่งเป็นหญิงยุคใหม่ไปเสียแล้ว
นางกำลังคิดอยู่ว่าจะใช้ฮัวโจอย่างไรดี ก็พบว่าฮัวโจที่ยืนนิ่งอยู่นั้นเดินเข้ามาหา
"ข้าทำเอง" เขาหน้าตาเย็นชาเดินเข้ามา แต่ติ่งหูกลับแดงจนดูเหมือนจะหยดเลือดได้ ยื่นมือออกมาจะคว้าผ้าขนหนูของอวี้เฉียว ปากก็ยังเยาะเย้ย "ตามความเร็วของเจ้า กว่าจะเช็ดผมแห้งคงต้องรอไปอีกนานเท่านาน"
อวี้เฉียวเดาว่าอาจเป็นระบบ "พ่อที่ดี" ส่งภารกิจให้ฮัวโจมาเช็ดผมให้ จึงยื่นผ้าขนหนูในมือให้เขา แล้วรับบริการเช็ดผมจากเขาอย่างไม่เกรงใจ