อยากกอด อยากสัมผัส อยากแนบกายลงบนผิวกายอันอบอุ่นเสียเหลือเกิน
อวี้เฉียวพยายามระงับความปรารถนาที่อยากจะพุ่งเข้าไปหา หลบสายตา แล้วกำหมากดำในมือแน่น
[514 พูดมาเถอะ เธอไปสรรหาอะไรมา จากตลาดมือสองอีกแล้ว]
ระบบ 514 เพิ่งกลับจากเลิกงาน ทั้งลูกกลม ๆ สีเทาหม่น ๆ มันใช้ผ้ากันเปื้อนรูปหมีน้อยที่ห้อยอยู่ที่หน้าอกเช็ดมือเล็ก ๆ ที่เปื้อน แล้วพูดอ้อมแอ้มว่า [ไม่ใช่ตลาดมือสองนะ ฉันซื้อมาจากตลาดมืดต่างหากล่ะ เอ่อ... จริง ๆ ก็ใช้ได้ดีอยู่หรอก ใช่ไหม]
[ยาบำรุงผิวหยาดหยกเย็นเฉียบ ให้ผิวไร้ที่ติแก่เธอ] พออ่านโฆษณาผลิตภัณฑ์จบ ระบบ 514 ก็เกิดความมั่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แล้วมองโฮสต์ของตัวเองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
แต่มันกลับไม่ได้รับคำชมที่อยากได้ หากแต่เป็นรอยยิ้มมรณะอันคุ้นเคยของโฮสต์
[ใช้ได้ดีจริง ๆ นะ รู้ไหมว่าตอนนี้ฉันกำลังคิดอะไรอยู่]
[คิดถึงฉัน] พอพูดจบลูกกลมสีเทาเล็ก ๆ ก็เขินตัวเอง เอามือปิดหน้าแดง ๆ แล้วบิดไปบิดมาอย่างเขินอาย
โอ๊ย เขินจนจะตายอยู่แล้ว
ผลปรากฏว่า วินาทีถัดมา มันก็ถูกแทงทะลุหัวใจ
อวี้เฉียวเย้ยหยันหนึ่งที [ตอนนี้ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะล้างข้อมูลเจ้าเครื่องที่ชื่อว่า 514 ให้เรียบร้อยยังไงดี]
ลูกกลมสีเทาตัวสกปรกได้ยินดังนั้น ก็ร้องไห้สะอึกสะอื้น น้ำตาสองสายไหลอาบแก้ม ชำระล้างความสกปรกไป จนเหลือรอย "ขีดขาว ๆ" สองรอยเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนลูกกลมสีเทา