(ทำไมตอนแรกเป็น PS5 แต่ตอนท้ายกลายเป็นการ์ดจอ 5090 ล่ะ? คงต้องถามพวกสาวน้อยกันหน่อยแล้วล่ะ ฮิฮิ อันนี้ก็ทำแบบนั้นได้เหมือนกันนะ……)
หวงจื่อเสวียนจ้องประโยคสุดท้ายที่ว่า “เวลานั้นก็สะดวกพอดี” อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา
นัดกินข้าวตอนหนึ่งทุ่ม กินเสร็จก็ “สะดวก” พอดี ดูท่าความคิดของภรรยาคนนี้จะไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่เห็นภายนอกเลยแฮะ
เขาพิงหัวเตียง คิดอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนใช้นิ้วแตะเปิดช่องพิมพ์ข้อความ
หวงจื่อเสวียน: “ได้สิ ตามที่ภรรยาจัดการเลย”
ข้อความจากกู้ชิงฉื่อส่งมาหลังจากนั้นครึ่งนาที
กู้ชิงฉื่อ: “พรุ่งนี้หนึ่งทุ่ม ที่ร้านอาหารกวนหลาน เลขที่ 142 ถนนหัวหนาน ถึงตอนนั้นฉันจะส่งหมายเลขโต๊ะให้คุณ”
หวงจื่อเสวียน: “ได้ครับ ภรรยา”
ด้านบนของหน้าต่างแชตขึ้นคำว่า “กำลังพิมพ์” อยู่นาน แต่สุดท้ายกลับมีแค่อีโมจิปิดหน้าเด้งขึ้นมา
หวงจื่อเสวียนวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วดึงผ้าห่มบางสำหรับเปิดแอร์มาคลุมตัว ตัดสินใจเลิกคิดมากกับความรักที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ไปจดทะเบียน
ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็นอนก่อนเถอะ
……
แต่ในอพาร์ตเมนต์ทางตะวันออกของเมือง กู้ชิงฉื่อกลับพลิกตัวไปมาจนนอนไม่หลับ
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอจะได้พบสามีตามกฎหมายของตัวเอง จะไปทั้งที่มีแค่โทรศัพท์กับบัตรประชาชนติดตัวก็คงไม่ได้ แบบนั้นเสียมารยาทเกินไป
เธอนั่งลงหน้าโต๊ะเขียนหนังสือ เปิดแอปชอปปิง แล้วเลื่อนดูนาฬิกาผู้ชาย เสื้อผ้า และน้ำหอมสลับกันไปมา
เธอไม่รู้ว่าเขาชอบเสื้อผ้าไซซ์ไหน ส่วนน้ำหอมก็เป็นของส่วนตัวเกินไป ขณะที่นาฬิกาก็เลือกพลาดได้ง่ายเหมือนกัน
กู้ชิงฉื่อนึกถึงสาขาวิศวกรรมซอฟต์แวร์ที่หวงจื่อเสวียนเรียนอยู่ จึงพิมพ์คำว่าอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ลงในช่องค้นหาอีกครั้ง
เครื่องเล่น PS5 ขึ้นมาเป็นอันดับแรก ร้านแฟลกชิปตั้งราคาไว้สี่พันกว่า และหน้าเว็บยังระบุด้วยว่ามีคลังสินค้าในเมืองเดียวกัน ส่งถึงวันถัดไป