หวงจื่อเสวียนกวาดสายตามองไปรอบห้อง โซฟา พรม และเครื่องจ่ายน้ำล้วนได้รับการดูแลอย่างดี
ที่นี่ไม่เหมือนช่องบริการทั่วไป แต่ดูคล้ายห้องรับรองลูกค้าคนสำคัญของธนาคารมากกว่า
เขาเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาหนังแท้ที่ชิดผนัง เบาะนุ่มรองรับเอวและหลัง ไหล่ที่เกร็งมาตลอดทางในที่สุดก็ผ่อนคลายลง
หวงเมิ่งฉีนั่งลงข้างลูกชาย บิดฝาขวดน้ำอุ่นแล้วยื่นให้เขา จากนั้นก็หยิบทิชชูมาเช็ดเหงื่อที่ขมับให้
“แม่ครับ ผมโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เรื่องดื่มน้ำผมทำเองได้”
“โตเป็นผู้ใหญ่แล้วไง โตแล้วก็ไม่ใช่ลูกแม่หรือไง?”
“เขาว่ากันว่าเลี้ยงลูกสาวต้องเลี้ยงแบบยากจน เลี้ยงลูกชายต้องเลี้ยงแบบตามใจ แม่ดีกับลูกชายก็เป็นเรื่องที่ควรอยู่แล้ว!”
หวงเมิ่งฉีแค่นเสียงฮึดฮัด
มุมปากของเธอยกขึ้นห้ามไม่อยู่ เดิมทีเธอก็เป็นแค่พนักงานออฟฟิศชั้นล่างคนหนึ่ง แต่กลับคลอดลูกชายได้ตั้งแต่ท้องแรก!
ใครจะมีชีวิตดีแบบนี้บ้างล่ะ ไม่ต้องพูดถึงเลย!
แม่ลูกนั่งรอไม่ถึงห้านาที ประตูก็ถูกผลักเปิดจากด้านนอก ชายหน้าสี่เหลี่ยมคนหนึ่งคีบแฟ้มเอกสารเดินเข้ามา
ชายคนนั้นอายุราวสี่สิบปี ผมหวีเรียบร้อย
หวงจื่อเสวียนแอบมองเขาอยู่สองสามครั้ง
ชายคนนั้นสังเกตเห็นสายตาของเขา จึงยื่นมือออกมาทักทายก่อน
“สวัสดีครับคุณหวง ผมแซ่หลี่ รับผิดชอบงานฝ่ายทะเบียนสมรส เรียกผมว่าหัวหน้าหลี่ก็ได้ครับ”
“รบกวนตามผมมาที่โต๊ะทำงานหน่อยครับ กรอกข้อมูลพื้นฐานก่อน ญาติสามารถเข้ามาด้วยได้ตามปกติ”
หัวหน้าหลี่เลื่อนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานออก แล้ววางปากกาใหม่ที่แกะห่อแล้วกับแบบฟอร์มไว้ตรงหน้าหวงจื่อเสวียน
แบบฟอร์มมีแค่สองหน้า เนื้อหามีทั้งส่วนสูง น้ำหนัก หมู่เลือด วุฒิการศึกษา และที่อยู่บ้าน ปิดท้ายด้วยการให้กรอกพฤติกรรมการกินในชีวิตประจำวัน
หวงจื่อเสวียนจับปากกา กรอกข้อมูลทีละข้อ
หัวหน้าหลี่รับแบบฟอร์มไป แล้วค่อย ๆ บันทึกข้อมูลลงคอมพิวเตอร์
หลังตรวจสอบเลขบัตรประชาชนเรียบร้อย หัวหน้าหลี่ก็เปิดโปรแกรมแบบสอบถามในคอมพิวเตอร์ หน้าจอปรากฏคำถามที่ต้องตอบขึ้นมาหนึ่งร้อยยี่สิบข้อ
“ต่อไปผมจะถามคำถามคุณ กรุณาคิดให้รอบคอบก่อนตอบ คำตอบจะส่งผลโดยตรงต่อผลการคัดกรองของระบบครับ”
หวงจื่อเสวียนนั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย เขาเตรียมใจคุยเรื่องนิสัย ค่านิยม และการแบ่งหน้าที่ในครอบครัวไว้แล้ว
หัวหน้าหลี่มองคำถามข้อแรก น้ำเสียงเป็นทางการตามแบบฉบับเจ้าหน้าที่
“คุณชอบผู้หญิงอกใหญ่หรืออกเล็กครับ?”
หวงจื่อเสวียน: ???
ห้องทำงานเงียบไปสองวินาที มีเพียงเสียงแอร์ที่ดังหึ่งต่อเนื่องจากช่องระบายลม
“เอ่อ แบบสอบถามถามเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอครับ ผมนึกว่าจะเริ่มถามเรื่องนิสัยอะไรแบบนั้นก่อนซะอีก”
“คุณหวงพูดมีเหตุผลครับ แต่หัวข้อแรกของแบบสอบถามคือความชอบด้านรูปร่าง ผมแค่ถามตามขั้นตอนเท่านั้น”
หัวหน้าหลี่หมุนหน้าจอคอมพิวเตอร์มาให้ดูเล็กน้อย บนหน้าจอมีตัวเลือกอยู่สองข้อจริง ๆ ข้างกันยังระบุด้วยว่าผ่านการตรวจสอบจากศูนย์วิจัยการสมรสและการมีบุตรแห่งชาติ
หวงจื่อเสวียนอ่านจบแล้วก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เขารู้สึกว่างานออกแบบผลิตภัณฑ์ที่เคยทำในชาติก่อนยังดูธรรมดาไปเลยเมื่อเทียบกับแบบสอบถามชุดนี้
“งั้นจะพูดอะไรอีกล่ะพี่ชาย จัดมาเลย!”
“กรุณาเลือกครับ หากข้ามคำถามจะทำให้ข้อมูลประวัติไม่สมบูรณ์ แต่ไม่ส่งผลต่อคุณสมบัติขั้นพื้นฐานครับ”
หวงจื่อเสวียนตกอยู่ในห้วงความคิด
เขาว่ากันว่าอกใหญ่ย่อมดีกว่าอกเล็ก!
เพื่อชีวิตคู่ที่กลมเกลียวในอนาคต หวงจื่อเสวียนลูบคาง ก่อนจะบอกคำตอบของตัวเองว่า
“อกใหญ่ครับ”
หัวหน้าหลี่คลิกเลือกคำตอบ สีหน้าไม่มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ เห็นได้ชัดว่าคงได้ยินคำตอบแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว
“คุณชอบผู้หญิงตัวเล็กน่ารักแบบโลลิ หรือสาวพี่สาวผู้ใหญ่ครับ?”
“เอาสาวพี่สาวก่อนครับ ส่วนแบบโลลิไว้รอไม่ต้องกลัวโดนไฟดูดแล้วค่อยว่ากัน”
“ประโยคนี้บันทึกลงระบบไม่ได้ครับ งั้นผมเลือกแบบสาวพี่สาวให้คุณนะครับ”
หัวหน้าหลี่เคาะแป้นพิมพ์สองสามครั้ง คำถามข้อต่อไปก็ปรากฏขึ้น
“คุณชอบถุงน่องสีดำหรือสีขาวครับ?”
“สีดำครับ”
“คุณชอบชุดทำงาน ชุดนักเรียนสาววัยใส หรือสไตล์สาวประธานบริษัทผู้เย็นชา รวมถึงสไตล์อื่น ๆ ครับ?”
“ชุดทำงานครับ”
หวงจื่อเสวียนตอบคล่องขึ้นเรื่อย ๆ ยังไงข้อมูลก็เข้าไปอยู่ในระบบของรัฐแล้ว จะมาทำเหนียมอายตอนนี้ก็เปลี่ยนความชอบของตัวเองไม่ได้อยู่ดี
หัวหน้าหลี่ถามต่อไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่ผมยาวหรือผมสั้น ไปจนถึงรสชาติอาหารที่ชอบ ถามตั้งแต่เวลาตื่นนอนไปจนถึงยอมรับได้ไหมหากอีกฝ่ายต้องเดินทางไปทำงานระยะยาว
แบบสอบถามกินเวลาเกือบชั่วโมง ยิ่งคำถามช่วงหลังยิ่งเจาะจงมากขึ้น กระทั่งอุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศ ความหนาของผ้าห่ม และยอมให้สัตว์เลี้ยงขึ้นเตียงได้หรือไม่ก็ยังมีถาม
ที่เหลือเชื่อที่สุดคือ ถึงขั้นถามด้วยว่ารับได้ไหมหากมีปากเสียงกัน!
เมื่อหน้าจอแสดงว่าส่งข้อมูลสำเร็จ หวงจื่อเสวียนก็ยกมือขึ้นนวดข้อมือที่เมื่อยล้า
“หัวหน้าหลี่ คุณแน่ใจนะว่านี่เป็นการจับคู่แต่งงาน ไม่ใช่กำลังสร้างภรรยาอนิเมะอยู่?”
“ความชอบด้านรูปลักษณ์ช่วยเพิ่มโอกาสให้ยอมรับกันได้ตั้งแต่แรกพบ ส่วนรายละเอียดการใช้ชีวิตช่วยลดความขัดแย้งหลังแต่งงาน นี่เป็นแบบสอบถามฉบับที่คณะผู้เชี่ยวชาญด้านการสมรสและการมีบุตรปรับปรุงมาตลอดยี่สิบเจ็ดปีครับ”
หัวหน้าหลี่ปิดหน้าแบบสอบถาม แล้วหยิบเอกสารอธิบายหลักเกณฑ์ของผู้สมัครหญิงออกจากลิ้นชัก ยื่นไปตรงหน้าหวงจื่อเสวียน
“ระบบไม่ได้เลือกคนตามตัวเลือกทุกข้อแบบตรงไปตรงมาครับ ปัจจัยหลักที่ใช้พิจารณายังคงเป็นสุขภาพทางพันธุกรรม ภูมิหลังครอบครัว และพฤติกรรมการใช้ชีวิตของทั้งสองฝ่าย”
หวงจื่อเสวียนเปิดเอกสารดู หน้าแรกระบุคุณสมบัติของผู้สมัครหญิง ทั้งผลตรวจสุขภาพ รายได้ ประวัติเครดิต และหนังสือรับรองว่าไม่มีประวัติอาชญากรรม ครบถ้วนทุกข้อ
“แล้วถ้าคนที่จับคู่ได้ไม่อยากแต่งงานล่ะครับ เธอก็คงไม่ต้องแต่งงานกับคนแปลกหน้าแบบงง ๆ เพียงเพราะกฎหมายกำหนดหรอกใช่ไหม?”
นี่ต่างหากคือคำถามที่เขาหนีไม่พ้นตั้งแต่ก้าวเข้ามาในอาคาร
แม้แต่การแต่งงานบนโลกก็ยังต้องอาศัยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย แต่ที่นี่กลับใช้ระบบแจกภรรยาให้เขา จนถึงตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยเหมือนเรื่องจริงอยู่ดี
หัวหน้าหลี่เลื่อนเมาส์ไปที่ฐานข้อมูลของระบบ แล้วเรียกแผนผังกระบวนการจับคู่ขึ้นมา
“ผู้หญิงทุกคนที่เข้าสู่ฐานข้อมูลจับคู่ครั้งแรกต้องสมัครใจและลงนามในเอกสารรับทราบครับ ส่วนที่รัฐบังคับคือขั้นตอนลงทะเบียนของผู้ชายเมื่อบรรลุนิติภาวะแล้ว”
“ฝ่ายหญิงต้องผ่านการตรวจสอบสี่รอบ ระยะเวลารอคิวปกติเกินห้าปี ตอนนี้ในเมืองเทียนไห่มีคนรอจับคู่อยู่เจ็ดแสนสองหมื่นคนครับ”
หวงจื่อเสวียนมองตัวเลขนั้น ขวดน้ำในฝ่ามือถูกบีบจนเกิดเสียงเบา ๆ
“เจ็ดแสนสองหมื่นคน?”
“นี่เป็นแค่จำนวนคนที่มีคุณสมบัติพื้นฐานครบและยังส่งใบสมัครอย่างต่อเนื่องครับ คุณสมบัติโดยรวมของคุณดี ระบบจะคัดกรองผู้สมัครที่ได้คะแนนสูงมาให้ก่อน”
หัวหน้าหลี่คลิกไปหน้าถัดไป น้ำเสียงยังคงเป็นทางการตามหน้าที่
【ลบหมดแล้วแท้ ๆ ยังไม่ยอมให้ผ่านอีกเหรอ? xhh คุณชนะแล้ว!!!】
หวงจื่อเสวียน: 666
หัวหน้าหลี่เก็บเอกสารเรียบร้อย แล้วพาทั้งสองคนไปยังห้องเก็บตัวอย่างที่อยู่อีกฟากของทางเดิน
พยาบาลหญิงที่รับหน้าที่เจาะเลือดตรวจสอบตัวตนของเขาถึงสามรอบ ก่อนจะแกะเข็มเจาะเลือดอันใหม่เอี่ยมออกมา ทั้งยังยื่นห่อเข็มให้หวงจื่อเสวียนตรวจดูด้วยตัวเอง
หวงจื่อเสวียนพับแขนเสื้อขึ้น วางแขนลงบนเบาะนุ่ม เลือดสีแดงคล้ำไหลผ่านหลอดใสลงไปในหลอดเก็บเลือดสองหลอด
หลอดหนึ่งใช้ตรวจโรคที่พบได้ทั่วไป ส่วนอีกหลอดจะถูกส่งเข้าฐานข้อมูลพันธุกรรม เพื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลทางพันธุกรรมของฝ่ายหญิง
ผู้ชายมีจำนวนน้อย ยีนแฝงที่ก่อโรคทุกชนิดจึงต้องได้รับการตรวจคัดกรองล่วงหน้า หากผู้สมัครหญิงมียีนชนิดเดียวกัน ระบบก็จะคัดเธอออก
หัวหน้าหลี่ส่งใบนำส่งตัวอย่างให้เขา พร้อมแจ้งว่าผลการจับคู่จะส่งไปยังโทรศัพท์ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง
หากตรวจสอบข้อมูลแล้วไม่มีปัญหา ความสัมพันธ์ทางสมรสแบบอิเล็กทรอนิกส์จะมีผลพร้อมกัน ส่วนทะเบียนสมรสฉบับกระดาษจะจัดส่งไปยังที่อยู่ที่ลงทะเบียนไว้ภายในสามวัน
ตอนเดินออกจากกรมทะเบียนพลเรือน ดวงอาทิตย์ก็คล้อยไปทางถนนอีกฝั่งแล้ว หวงจื่อเสวียนขึ้นนั่งเบาะผู้โดยสารด้านหน้า พับใบนำส่งตัวอย่างแล้วสอดไว้ในที่บังแดด
หวงเมิ่งฉีสตาร์ตรถ พอรถติดไฟแดงก็หันมามองลูกชายตั้งแต่หัวจรดเท้า
“อกใหญ่ สาวพี่สาว ถุงน่องดำ ชุดทำงาน ลูกแม่ซ่อนรสนิยมไว้ลึกไม่เบาเลยนะ”
“แม่จะขำอะไรนักหนาครับ! ผมพูดมั่วไปงั้นเอง!”
หวงจื่อเสวียนหน้าแดงก่ำ แต่ยังปากแข็งตอบกลับไป
เมื่อครู่หวงเมิ่งฉีก็นั่งฟังทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบอยู่บนโซฟาด้านหลังในห้องทำงาน
“เฮ้อ แม่เข้าใจ แม่เข้าใจ”
หวงเมิ่งฉีพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“แต่ลูกก็ควรเริ่มเรียนรู้เรื่องพวกนี้ได้แล้ว เดี๋ยวแม่ซื้อหนังสือมาให้ลูกอ่านสักหน่อย”
หวงจื่อเสวียน: ???