โลกล่มไม่จำกัด? เปล่า! เจ้าหนูนี่มาเก็บสต๊อกสินค้า!

ตอนที่ 3 ซอมบี้!!

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

โรคพิษสุนับ่?

หมิงชูตกตะลึงอยู่ในใจ เธออดนึกถึงกระดาษใบนั้นขึ้นมาไม่ได้

“อย่าให้บาดเจ็บเด็ดขาด!!”

โรคพิษสุนับ่แพร่เชื้อผ่านการกัดและบาดแผล หรือว่าวันสิ้นโลกครั้งนี้จะเกิดจากโรคพิษสุนับ่?

แต่โรคพิษสุนับ่มีวัคซีนอยู่แล้วแท้ ๆ จะทำให้โลกถึงกาลอวสานได้อย่างไรกัน?

หมิงชูไม่มีเบาะแสใด ๆ ขนลุกซู่ไปทั้งตัวในชั่วพริบตา จนไม่มีอารมณ์จะลิ้มรสความอร่อยของก๋วยเตี๋ยวเนื้ออีกต่อไป หลังออกจากร้าน เดิมทีเธอวางแผนจะนั่งรถประจำทาง แต่สุดท้ายก็ยกมือเรียกแท็กซี่อย่างเงียบ ๆ

ยังดีที่จากตรงนี้ไปที่พักนักท่องเที่ยวไม่ไกล ค่านั่งแท็กซี่แค่ยี่สิบสามหยวน หมิงชูยื่นเงินสดให้ คนขับถึงกับตกใจ “สมัยนี้ยังมีคนใช้เงินสดอยู่อีกเหรอ?”

คนขับหาเงินทอนไม่ได้ จึงลดให้หมิงชูสามหยวนไปเลย หมิงชูหยิบน้ำขวดหนึ่งออกจากถุงที่ถืออยู่ แล้วยิ้มอย่างเก้อเขิน “ขอบคุณนะคะคุณลุง น้ำขวดนี้ให้คุณลุงค่ะ”

คนขับรู้สึกสบายใจขึ้นมาก เขาพูดกับหมิงชูว่า “หนู ถ้าทำโทรศัพท์หายก็รีบซื้อเครื่องใหม่เถอะ เดี๋ยวนี้ถ้าไม่มีโทรศัพท์จะไม่สะดวกมากเลยนะ”

หมิงชูรับปากไปอย่างนั้นเอง แต่เธอไม่มีทางเอาเงินไปเสียเปล่ากับการซื้อโทรศัพท์หรอก

ที่พักนักท่องเที่ยวที่หมิงชูจองไว้มีทั้งหมดแค่ห้าชั้น มองจากข้างนอกก็เป็นเพียงตึกธรรมดาไม่มีอะไรสะดุดตา ที่พักอยู่บนชั้นสองกับชั้นสาม หมิงชูถือเงินเดินไปยังแผนกต้อนรับ “สวัสดีค่ะ ฉันอยากจองห้องพักค่ะ”

“ราคาห้องพักของเรามีอยู่ตรงนี้แล้ว ลองดูได้เลย”

พนักงานสาวหน้าแผนกต้อนรับเลื่อนกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ หมิงชูดูแล้วเห็นว่าที่พักแห่งนี้มีทั้งห้องเดี่ยว ห้องพักสองคน ห้องเตียงคู่ และห้องสวีทสำหรับครอบครัว

ราคาก็เพิ่มขึ้นไปตามลำดับ

เธอมาคนเดียว แน่นอนว่าถูกที่สุดเท่าที่จะถูกได้ย่อมดี เธอชี้ไปที่ห้องเดี่ยว “ห้องเดี่ยวมีห้องข้างตึกไหมคะ?”

“ขอดูก่อนนะ...” พนักงานสาวหน้าแผนกต้อนรับค้นข้อมูลในคอมพิวเตอร์ “ชั้นสองมีอยู่ห้องหนึ่ง จะพักไหม? แต่ห้องข้างตึกหน้าต่างใหญ่ ราคาจะแพงขึ้นสิบหยวนนะ”

“เอาค่ะ!” หมิงชูกัดฟันก่อนพยักหน้า

ที่นี่อาจเป็นช่วงนอกฤดูกาล ราคาที่พักเลยไม่แพง ห้องละหกสิบหยวน บวกเพิ่มอีกสิบก็เป็นเจ็ดสิบ หมิงชูจองรวดเดียวสองคืน รวมค่ามัดจำแล้วเป็นเงินทั้งสิ้นสองร้อยสิบหยวน

ถึงตอนนี้ เงินในมือเธอเหลือเพียงสามสิบห้าหยวน

แต่สามสิบห้าหยวนก็ยังกินได้ดีอยู่ถึงสองวัน

ห้องเดี่ยวเล็ก ๆ บนชั้นสองนั้นแม้จะเป็นห้องข้างตึก แต่ก็ไม่ได้กว้างนัก มีพื้นที่ราวแปดตารางเมตร หน้าต่างค่อนข้างใหญ่ หมิงชูสำรวจแล้วว่าหน้าต่างหันไปทางตรอกเล็ก ๆ ด้านล่าง แทบไม่มีประตูของอาคารสองข้างเปิดออกสู่ตรอกนี้เลย เธอโผล่หน้าออกไปมองจากหน้าต่าง ทัศนวิสัยดีมาก มองเห็นไปได้ไกลอย่างน้อยยี่สิบเมตรทั้งสองฝั่ง

เตียงเป็นเตียงเล็กกว้างแค่หนึ่งเมตรครึ่ง แต่มีข้าวของอย่างอื่นครบ ทั้งแก้วน้ำ กาต้มน้ำ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองถ้วยกับน้ำสองขวด—น้ำดื่มฟรี แต่บะหมี่ไม่ฟรี

หมิงชูทิ้งตัวลงบนเตียง ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวันจึงค่อย ๆ ทะลักออกมา

แต่เธอนอนอยู่แค่สามนาทีก็ลุกขึ้น เตรียมการต่อ

เรื่องอาหารกับน้ำดื่มไม่ต้องพูดถึง หมิงชูซื้อของเผื่อไว้ในปริมาณมาก ไม่ต้องพูดถึงสามสิบวันเลย ของที่เธอซื้อมาเพียงพอให้กินได้ถึงหกสิบวัน

เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง หมิงชูคงไม่อาจหิ้วกระเป๋าเดินทางไปไหนมาไหนได้ เธอจึงเปิดกระเป๋าเดินทาง ใส่กระเป๋าอเนกประสงค์ลงไป จากนั้นก็เอากระเป๋าเดินทางไปวางไว้ในตู้เสื้อผ้า

ทันทีที่ประตูตู้เสื้อผ้าปิดลง กระเป๋าเดินทางก็หายวับไป และข้างเส้นเลือดดำบนข้อมือซ้ายของหมิงชูก็มีรูปกระเป๋าเดินทางแบบการ์ตูนขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียวปรากฏขึ้น

กระเป๋าเอาชีวิตรอดกลางแจ้งชุดนี้อยู่กึ่งกลางระหว่างรุ่นพื้นฐานกับรุ่นอัปเกรด เพราะหมิงชูมีเงินเหลือไว้ซื้อแค่นั้น แต่ของข้างในก็ครบครันมาก

กระเป๋าเอาชีวิตรอดกลางแจ้งเป็นกระเป๋ากันน้ำอยู่แล้ว ข้างในมีหินจุดไฟ ไฟแช็กกันลม แท่งแมกนีเซียม มีดใบตรงหนึ่งเล่ม คีมพับอเนกประสงค์หนึ่งอัน ถุงเก็บน้ำความจุสองลิตรห้าใบ เม็ดทำน้ำให้บริสุทธิ์ เต็นท์ขนาดเล็กพิเศษน้ำหนักเบาหนึ่งหลัง เข็มทิศสองอัน โคมไฟกลางแจ้งพลังงานแสงอาทิตย์ขนาดเท่าฝ่ามือหนึ่งดวง ไฟคาดศีรษะหนึ่งดวง แท่งเรืองแสงอีกสองสามแท่ง ชุดปฐมพยาบาลขนาดเล็กหนึ่งชุด เตาขนาดเล็กหนึ่งเตาพร้อมกระป๋องแก๊สสามกระป๋อง บาร์พลังงานสำหรับสามวัน และยังมีเสียบทหารช่างอเนกประสงค์อีกหนึ่งอัน

พูดตามตรง มีดใบตรงกับเสียบทหารช่างดูคมกว่ามีดทำครัวสองเล่มที่เธอซื้อมาเสียอีก

หมิงชูจัดของทั้งหมดในมิติส่วนตัวให้เป็นระเบียบ ตรวจดูให้แน่ใจว่ารู้ว่าของทุกชิ้นอยู่ตรงไหน จากนั้นก็เริ่มลงมือทำอย่างอื่นต่อ

หมิงชูเริ่มจากเอาถุงเก็บน้ำหลายใบนี้ไปเติมน้ำ

เดิมทีถุงเก็บน้ำหนึ่งใบจุน้ำได้สองลิตร แต่พอหมิงชูถือมันขึ้นมา เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ทำไมน้ำหนักถึงมากขนาดนี้?

เพื่อความแน่ใจ หมิงชูหยิบน้ำแร่ขนาดหนึ่งจุดห้าลิตรออกมาขวดหนึ่ง แล้วลองเทียบด้วยมือดู นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา น้ำในถุงเก็บน้ำหนักราวกับเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจริง ๆ

เดี๋ยวก่อน!

ตอนนั้นความสามารถพิเศษของเธอเขียนว่าอย่างไรนะ?

【จอมจัดเก็บ: เมื่อเจอภาชนะสำหรับจัดเก็บแบบใดก็ตาม คุณสามารถยัดสิ่งของลงไปได้เป็นสองเท่าอย่างง่ายดาย】

เพราะอย่างนั้นถุงเก็บน้ำก็เป็นภาชนะเหมือนกันน่ะสิ!

หมิงชูรู้สึกว่าก่อนหน้านี้ตัวเองคิดแคบเกินไป ถึงกับเอากล่องกระดาษทิ้งไปหมด ไม่อย่างนั้นตอนนี้ก็คง...

แต่เท่านี้ก็พอแล้ว ถุงเก็บน้ำห้าใบจุน้ำได้ยี่สิบลิตร เทียบเท่าน้ำเต็มถังใบใหญ่หนึ่งถัง ไม่ต้องพูดถึงการอาบน้ำ แค่นำมาเช็ดตัวหรือบ้วนปากก็เพียงพอแล้ว อีกอย่าง ต่อไปก็ใช่ว่าน้ำจะใช้ไม่ได้เสียหน่อย

นอกจากนี้ หมิงชูยังเทน้ำจากขวดขนาดหนึ่งจุดห้าลิตรอีกสิบขวดลงในขวดเล็ก ๆ ข้างในก็เป็นน้ำประปาเหมือนกัน ส่วนที่ไม่แบ่งขวดให้เล็กลงไปอีกก็เพราะกลัวหยิบสลับกันในภายหลัง แล้วเผลอดื่มน้ำที่ยังไม่ต้ม

น้ำใช้ในชีวิตประจำวันเพิ่มขึ้นอีกสามสิบลิตร

เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว คราวนี้หมิงชูก็ฝืนต่อไม่ไหวจริง ๆ เธอล้มตัวลงบนเตียง หลับไปทั้งที่ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้า

พอตื่นขึ้นมา ท้องฟ้าข้างนอกก็มืดสนิท หมิงชูเปิดไฟ ไม่อยากออกไปข้างนอกตอนดึก จึงล้างกาต้มน้ำแล้วต้มน้ำแร่ ชงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งถ้วย

ความมหัศจรรย์ของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ที่กลิ่นหอม ยิ่งหอมเป็นพิเศษ

เดิมทีหมิงชูไม่ค่อยหิว แต่พอได้กลิ่นหอมนี้ก็อดน้ำลายสอไม่ได้

ใส่ไส้กรอกแฮมลงไปสักชิ้น แล้วหาไข่พะองต้มมาใส่อีกฟอง เท่านี้ก็กลายเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสูตรพิเศษแล้ว

หมิงชูซู้ดบะหมี่คำหนึ่ง สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจ

เธอกินจนหมดชามใหญ่ พออิ่มหนำสำราญแล้วก็โยนถ้วยบะหมี่ลงถังขยะ ก่อนจะแง้มหน้าต่างเล็กน้อยแล้วนั่งรับลมอยู่ข้างเตียง

ตอนนี้เพิ่งเดือนพฤษภาคม ลมด้านนอกยามค่ำคืนยังค่อนข้างเย็น

จากตรงนี้มองออกไปเห็นแต่ความมืดมิด มีแสงไฟสีเหลืองสลัวอยู่บ้างเป็นครั้งคราว ภาพที่เห็นช่างเงียบสงบเหลือเกิน

ไม่รู้เลยว่าพอการนับถอยหลังสู่วันสิ้นโลกสิ้นสุดลง โลกใบนี้จะกลายเป็นแบบไหน

“อ๊ากกก! ถอยไปนะ!! ช่วยด้วย!!”

เสียงกรีดร้องทำลายความเงียบสงบ หมิงชูวิ่งไปที่หน้าต่างโดยสัญชาตญาณ แล้วก็เห็นคนคนหนึ่งล้มอยู่ใต้หน้าต่างของเธอ ส่วนอีกคนกำลังคร่อมอยู่บนตัว

หมิงชูนึกว่าเป็นเหตุข่มขืน เธอรีบใช้โทรศัพท์อัดวิดีโอเก็บหลักฐาน แล้วคว้าแก้วน้ำข้างตัวขว้างลงไปอย่างรวดเร็ว

เสียงแก้วแตกดังกรุ๊งกริ๊งกังวาน เป็นไปตามที่หมิงชูคาดไว้ คนร้ายเงยหน้าขึ้นมา

ใบหน้าซีดเขียวราวกับคนตาย ฟันในปากกลายเป็นฟันฉลาม กำลังเคี้ยวเนื้อและเลือดของมนุษย์อยู่ในปาก

นั่นมันซอมบี้ชัด ๆ!!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป