บ่ายยังมาไม่ถึง
เรดควีนก็จัดการวางแผนปฏิบัติการกู้คืนเสร็จเรียบร้อยแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่บริษัทร่มชีวภาพลงมือปฏิบัติการขนาดใหญ่กับกองกำลังมนุษย์อย่างจริงจัง
เรดควีนดูจะสนใจขึ้นมา และถือว่าภารกิจนี้เป็นการท้าทายจำกัดเวลา เธอร่างแผนรบหลายรูปแบบในคราวเดียว เป็นขั้นเป็นตอน และแนบการประเมินความเสี่ยงมาด้วย
แต่จะว่าไปแล้ว
ทุกแผนล้วนยึดตามหลักการไม่กี่ข้อที่กู้เยวียนวางไว้ก่อนหน้านี้อย่างเคร่งครัด
วิธีการต้องนุ่มนวลที่สุด
ไม่เป็นที่สังเกตได้ก็อย่าทำตัวเด่น
เหตุผลก็ง่ายนิดเดียว
ถ้าพลาดทำค่ายทหารเลือดนองชิ้นส่วนกระจาย เสียหายหนัก พวกผู้ใหญ่เบื้องบนต้องร้อนนั่งไม่ติดแน่
ถึงตอนนั้นไม่ใช่แค่ตบตากับเรื่องตีกันเล็กน้อยแล้วจะรอดตัว
ลามไปถึงหูผู้มีอำนาจสูงสุดก็มีสิทธิ์
ตอนนี้กู้เยวียนยังไม่อยากตกเป็นเป้าของทหาร
เขายังไม่ได้บ้าขนาดนั้น
เติบโตเงียบ ๆ รวยแบบไม่ให้ใครรู้ นั่นคือเส้นทางที่เหมาะกับร่มชีวภาพที่สุดในเวลานี้
รอให้กำลังรบสั่งสมถึงจุด
รอให้สายการผลิตอาวุธชีวภาพแบบผลิตจำนวนมากปลดล็อคอีกขั้น หน่วยรบติดอาวุธส่วนตัวใต้บังคับของร่มชีวภาพตื่นขึ้นมาทีละชุด
ถึงตอนนั้น
ก็ถึงคราวที่ร่มชีวภาพจะขึ้นไปยืนกลางเวทีบ้างแล้ว
......
รังผึ้งใต้ดินร่มชีวภาพ ศูนย์บัญชาการกลาง
กู้เยวียนนั่งเอกเขนกอยู่บนตำแหน่งประธาน ข้อศอกเท้าคาง ฟังรายงานแผนต่างๆ ของเรดควีนเงียบๆ
"ผู้นำสูงสุด แก่นความแตกต่างของสามแผนอยู่ที่วิธีบุกเข้า"
