เช้าวันรุ่งขึ้นใกล้เที่ยง
กู้เยวียนตื่นแต่เช้า เช่นเคยตื่นขึ้นมาในรังผึ้งใต้ดินของร่มชีวภาพ
ตั้งแต่คืนแรกที่ได้นอนในเขตพักกายสงบนิรันดร์ เขาผู้เคยนอนไม่หลับขั้นรุนแรง ก็ติดใจที่นี่อย่างถอนตัวไม่ขึ้น แทบทุกคืนต้องมานอนที่นี่ถึงจะหลับได้
ตอนนี้เขาจึงสดชื่นกระปรี้กระเปร่าทุกวัน
แต่งตัว แปรงฟัน ล้างหน้าเสร็จ ก็เดินออกจากห้อง
ทันใดนั้น
ร่างของเรดควีนก็ปรากฏขึ้น ชุดเดรสสีแดงฉูดฉาดสะดุดตา
“ท่านผู้นำสูงสุด เมื่อคืนหน่วยรบพิเศษของกองทัพถอนกำลังออกจากสถานีสูบน้ำทั้งหมดแล้ว กลับไปยังที่พักชั่วคราว นอกจากนี้ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ อีก”
กู้เยวียนพยักหน้า
“อืม ดูท่าพวกมันก็ระวังตัวพอสมควร รู้ว่าเรื่องนี้ต้องคิดกันยาว ๆ”
ทั้งสองเดินคุยกันไป เรดควีนรายงานต่อ
“อีกเรื่องหนึ่ง ก่อนถอนกำลัง ผู้บัญชาการของพวกนั้นได้พูดคุยเป็นการส่วนตัวกับช่างเทคนิคหญิงคนหนึ่ง เนื้อหาการสนทนาเกี่ยวข้องกับคำสำคัญอย่าง ‘การสร้างขึ้นมา’ และ ‘ลักษณะของการถูกทำให้เชื่อง’”
กู้เยวียนเลิกคิ้ว
“ดูท่าพวกนั้นจะมีนักวิเคราะห์ฝีมือดีอยู่เหมือนกัน”
“ต้องการให้ฉันสืบประวัติของช่างเทคนิคหญิงคนนั้นไหม” เรดควีนเอ่ยถามเฉย ๆ
“ไม่ต้องรีบ”
กู้เยวียนตอบ
เขาเลี้ยวตรงทางเดินสีขาว เข้าไปในห้องทดลองชีวภาพแห่งหนึ่ง เปิดประตูเข้าไปอย่างคุ้นเคย ตรงไปนั่งบนเก้าอี้ผ้าใบชายหาด แล้วครางอย่างสบาย
ขณะเดียวกัน
ระบบแสงประดิษฐ์ของรังผึ้งใต้ดินเบื้องบน เริ่มจำลองแสงอาทิตย์ยามเช้า