"อุปกรณ์พวกนี้ยังไม่เปิดเผยต่อสาธารณะ เก็บไว้ใช้ภายในองค์กรก่อน"
น้ำเสียงของกู้เยวียนเรียบเฉย ราวกับกำลังพูดเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญ
"ส่วนจะเอาไปใช้ทำอะไรบ้าง อีกหน่อยคุณจะค่อยๆ รู้เอง"
หลินหว่านชิงรู้จักกาลเทศะ ไม่ถามเซ้าซี้ พยักหน้าเบาๆ "เข้าใจแล้วค่ะ"
"มีอะไรจะถามอีกไหม"
"ตอนนี้ยังไม่มีค่ะ"
"ดี"
กู้เยวียนลุกขึ้นยืน ยื่นมือออกไป
"ผู้จัดการหลิน ศูนย์การแพทย์ก็ฝากคุณแล้วนะ ผมหวังว่าในอนาคตอันใกล้นี้ โรงพยาบาลแห่งนี้จะไม่ใช่แค่โรงพยาบาลที่ดีที่สุดของเมืองเจียงฮวาย แต่จะกลายเป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดของทั้งภูมิภาค... หรือแม้แต่ทั้งประเทศ"
หลินหว่านชิงรีบลุกขึ้น
จับมือกู้เยวียนไว้ แววตาเป็นประกายมั่นใจ
"ประธานกู้วางใจได้เลยค่ะ ดิฉันจะทุ่มเทเต็มที่แน่นอน"
หลังจากหลินหว่านชิงออกไปแล้ว ผู้รับผิดชอบคนที่สองและสามก็ทยอยเข้ามารายงาน
บริษัทก่อสร้าง, บริษัทเทคโนโลยี, บริษัทการเงิน, บริษัทโลจิสติกส์... ผู้รับผิดชอบหลักของบริษัทย่อยแต่ละแห่งต่างก็นำรายงานผลประกอบการในช่วงนี้มาด้วย
กู้เยวียนรับฟังทีละคน พยักหน้าเป็นระยะ หรือตั้งคำถามสำคัญสองสามข้อ สุดท้ายก็จะเติมท้ายประโยคคล้ายกับเป็นสูตรสำเร็จว่า
"ลำบากหน่อยนะ สู้ต่อไป"
แน่นอน
เบื้องหลังย่อมหนีไม่พ้นคำชี้แนะส่วนตัวของไวท์ควีน มิฉะนั้นเขาคงไม่มีทางรับมือธุรกิจหลายแขนงได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้
รอจนผู้รับผิดชอบคนสุดท้ายออกไป
กู้เยวียนถอนหายใจยาวอย่างผ่อนคลาย เอนหลังพิงโซฟา นวดคลึงขมับที่ปวดตึง
"ผู้นำสูงสุด วันนี้คุณทำได้ดี ฉันให้เก้าคะแนน"