สวี กั๋วจวินตรวจลำกล้องปืนเสร็จแล้วก็ลองดูไกปืนกับรังเพลิงอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าปืนกระบอกนี้ผ่านการใช้งานมานาน
พานท้ายมีรอยขีดข่วนเต็มไปหมด แต่ดูแลรักษาไว้ดี แม้จะหลวมไปบ้าง ทว่าก็ยังใช้งานได้ตามปกติ
สวี กั๋วจวินรับกระสุนจากเหล่าซุนโถวมา 1 นัด แล้วดันใส่เข้าไปในลำกล้องทันที
กระสุนที่เหล่าซุนโถวส่งให้เป็นกระสุนลูกปราย ข้างในมีลูกตะกั่วเล็ก ๆ อยู่ 8-9 เม็ด
กระสุนชนิดนี้เป็นแบบที่พรานบนเขาใช้กันเป็นประจำ เพราะเมื่อยิงออกไปแล้วลูกกระสุนจะแผ่กระจาย ช่วยเพิ่มโอกาสยิงถูกเป้าหมายในระยะ 20-30 เมตร
อีกทั้งอานุภาพก็ไม่เบา ยิงกวางป่าหรือหมูป่าตัวเล็กก็เหลือเฟือ
สวี กั๋วจวินกวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะเลือกเป้าหมายได้
ในสวนทางทิศตะวันออกของบ้านเหล่าซุนโถวมีต้นบ๊วยเล็ก ๆ อยู่ 2 ต้น บนยอดไม้เวลานี้มีนกกระจอกอยู่หลายตัว กำลังสางขนอย่างสบายอารมณ์
สวี กั๋วจวินยกปืนแนบแก้ม ประทับพานท้ายไว้กับหัวไหล่ พอปลายกระบอกปืนเล็งไปยังนกกระจอก เขาก็เหนี่ยวไกทันทีโดยไม่ลังเล
เสียงปืนดังปัง นกกระจอกที่กำลังสางขนอยู่บนกิ่งบ๊วยพลันระเบิดกลายเป็นหมอกเลือด
ต้นบ๊วยอยู่ห่างจากสวี กั๋วจวินเพียง 17-18 เมตร ระยะใกล้ขนาดนี้ กระสุนลูกปรายแทบยังไม่ทันกระจายตัวเลย
แค่ลูกตะกั่ว 2 เม็ดแรกที่พุ่งไปถึง ก็เพียงพอจะฉีกร่างนกกระจอกตัวเล็กให้แหลกเป็นชิ้น ๆ แล้ว
พอเห็นสวี กั๋วจวินลั่นไกได้อย่างคล่องแคล่วไร้สะดุด อู๋เหล่าเอ้อร์ที่คอยประจบก็ปรบมือให้ทันที
“เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยมจริง ๆ! ยิงได้ฉับไวเด็ดขาดมาก”
ฟังจากน้ำเสียงภูมิใจของอู๋เหล่าเอ้อร์แล้ว ใคร ๆ คงนึกว่าเขาเป็นคนยิงเอง