พลิกไปพลิกมาทั้งคืนจนแทบทำมือถือพัง โจวไคเฟย์ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะใช้กล่องใบนี้หาเงินอย่างไรดี
ความสามารถในการสร้างอุณหภูมิต่ำสุดขั้วของมันเจ๋งจริง ๆ แต่การใช้มันโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็นนั้นยากกว่าการเอามันไปทำเงินเสียอีก
ในหัวเขาสับสนวุ่นวายไปหมด จนฟ้าเริ่มสางถึงได้งีบหลับไปครู่หนึ่ง
ประตูม้วนชั้นล่างถูกเคาะดังปัง ๆ โจวไคเฟย์ลุกขึ้นมาพร้อมรอยคล้ำใต้ตาทั้งสองข้าง ความง่วงที่เหลืออยู่ในหัวถูกเสียงเคาะประตูทุบจนกระจุย
เขาหากล่องเครื่องมือเปล่าที่เคยใส่ประแจบล็อกเก่า ๆ มาใบหนึ่ง ยัดกล่องดำเย็นเยียบลงไป ล็อกให้แน่น แล้วเข็นไปไว้ตรงมุมในสุดของกองข้าวของรก ๆ ใช้แผ่นไม้เก่าหลายแผ่นพิงบังเอาไว้ พอจัดการเสร็จจึงลากรองเท้าแตะลงไปชั้นล่าง
“มาแล้ว ๆ เลิกเคาะได้แล้ว!”
ประตูม้วนถูกเลื่อนเปิดครึ่งหนึ่งดังครืด ชายวัยห้าสิบกว่า ๆ คนหนึ่งยืนอยู่ด้านนอก ผิวคล้ำ สวมชุดทำงานที่ซักจนสีซีดขาว ปลายแขนเสื้อเปื้อนจุดสีเทาขาว
เขาคือลุงเฉิน หัวหน้าทีมช่างรับงานตกแต่งภายในแถวนี้
“เถ้าแก่โจว เพิ่งตื่นเหรอ?” ลุงเฉินชะโงกหน้ามองเข้าไปในร้าน
“เมื่อคืนเร่งทำงาน เลยนอนดึกครับ ลุงเฉิน มีธุระอะไรหรือเปล่า?” โจวไคเฟย์เบี่ยงตัวให้เขาเข้ามา พลางเดินไปกดน้ำเย็นจากเครื่องตรงมุมกำแพง แล้วยกดื่มอึกใหญ่ก่อน
“มีงานด่วน อยากทำชั้นเหล็กไว้ใส่วัสดุตกแต่ง อยู่ในลานบ้านฉันนี่แหละ” ลุงเฉินทำท่าประกอบ “สูงประมาณสองเมตร ยาวสามเมตร ไม่ต้องซับซ้อน ขอให้แข็งแรง รับน้ำหนักได้ก็พอ เหล็กฉากฉันขนมาแล้ว อยู่บนรถสามล้อข้างนอก เช้านี้ทำเสร็จได้ไหม? บ่ายนี้คนงานฝั่งฉันรอใช้”
โจวไคเฟย์เดินไปดูตรงหน้าประตู บนรถสามล้อของลุงเฉินมีเหล็กฉากขึ้นสนิมกองหนึ่ง กับเหล็กใหม่อีกมัดหนึ่ง เขากะดูคร่าว ๆ จุดเชื่อมมีไม่น้อย แต่เป็นแนวเชื่อมตรงทั้งหมด ไม่ยากเท่าไร
“ได้ครับ วัสดุก็เอามาครบแล้ว ค่าแรงสามร้อย หัวเชื่อมกับค่าไฟผมออกเอง”
“สามร้อยเหรอ? น้องโจว ลดหน่อยสิ สองร้อยหกสิบ ชั้นนี่ทำง่าย ๆ เอง” ลุงเฉินหยิบบุหรี่ออกมา ยื่นให้เขาหนึ่งมวน
โจวไคเฟย์รับมาเหน็บไว้ที่ปาก “ลุงเฉิน สามร้อยต่ำสุดแล้วครับ เหล็กฉากของลุงสนิมกินหนักมาก ผมต้องขัดก่อน เปลืองใบเจียรด้วย ส่วนเหล็กใหม่สองสามท่อนนั่นก็ต้องตัด สามร้อยนี่ไม่ได้กำไรอะไรเลยครับ เป็นค่าแรงล้วน ๆ ไปหาคนอื่น งานด่วนแบบนี้ไม่มีสี่ร้อยคงไม่มีใครรับหรอก”
ลุงเฉินจุ๊ปากดูดฟัน มองท้องฟ้าแล้วมองอุปกรณ์ในร้านของโจวไคเฟย์อีกครั้ง “เอาละ สามร้อยก็สามร้อย แต่ต้องเชื่อมให้แน่นนะ กระเบื้องกับเครื่องมือกองนั้นของฉันหนักเอาเรื่อง”
“วางใจได้ครับ ถ้าเชื่อมไม่แน่น ไม่คิดเงิน”
เมื่อตกลงงานกันเรียบร้อย โจวไคเฟย์ก็ช่วยลุงเฉินขนเหล็กฉากลงจากรถสามล้อ แล้วยกไปไว้ในลานบ้านของลุงเฉิน
งานเชื่อมยุ่งยากกว่าที่คิด เหล็กฉากบางท่อนบิดงอ ต้องดัดให้ตรงก่อน
แดดฤดูร้อนเริ่มแผดแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว เหงื่อไหลจากขมับของโจวไคเฟย์ลงมาเข้าตา แสบจนปวด
เขาหยุดปืนเชื่อม ใช้แขนเช็ดหน้า แล้วหยิบขวดน้ำแร่บนพื้นขึ้นมา น้ำข้างในโดนแดดจนร้อนผ่าว
ลุงเฉินยกเก้าอี้เตี้ยไปนั่งในร่มใต้ชายคา คอยมองเป็นระยะ แล้วเตือนเป็นครั้งคราวว่า “ตรงนั้น ใช่ เสาตั้งต้องเชื่อมกับคานนอนให้เป็นมุมฉาก… ขัดสะเก็ดแนวเชื่อมให้เกลี้ยงหน่อยนะ เดี๋ยวเกี่ยวมือเอา”
“รู้แล้วครับ” โจวไคเฟย์ตอบรับ แต่ความหงุดหงิดในใจเริ่มกดไว้ไม่อยู่ งานนี้จุกจิก เงินก็ไม่มาก แถมกินเวลา ถ้าเป็นวันปกติก็ช่างเถอะ แต่ตอนนี้…
เขามองแนวเชื่อมที่เพิ่งทำเสร็จ แนวเชื่อมแดงก่ำ ค่อย ๆ เปลี่ยนจากสว่างเป็นมืด มันต้องปล่อยให้เย็นเอง หรือไม่ก็ราดน้ำเพื่อเร่งให้เย็น แต่การราดน้ำอาจทำให้เหล็กเปราะ ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทั้งเย็นยะเยือกและชัดเจน ถ้าทำให้มันเย็นลงในพริบตาได้ล่ะ?
เขาสะดุ้งกับความคิดของตัวเอง ก่อนหัวใจจะเริ่มเต้นตึกตัก เขาเหลือบมองลุงเฉินโดยไม่รู้ตัว ลุงเฉินกำลังก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือ ไม่ได้มองมาทางนี้
เขาบังคับตัวเองให้ตั้งสมาธิ แล้วเชื่อมจุดถัดไปต่อ ลวดเชื่อมละลาย น้ำเหล็กไหลเติมร่องต่อเชื่อม เกิดแสงสีขาวจ้าบาดตาพร้อมควันลอยกรุ่นขึ้นมาอีกครั้ง
ความร้อนสูงแผ่ผ่านชุดเชื่อมหนา ๆ ร้อนอบอ้าวจนแทบทนไม่ไหว
ทำให้เย็นลง เย็นลงอย่างรวดเร็ว
ความคิดนี้เหมือนน้ำเต้าในน้ำ กดลงไปแล้วก็ลอยกลับขึ้นมา เขาเชื่อมไปอย่างใจลอย เกือบเผาแนวเชื่อมทะลุ ลุงเฉินคงสังเกตว่าเขาผิดปกติ จึงเงยหน้ามอง
“น้องโจว เป็นอะไรหรือเปล่า? หน้าซีดเชียว เป็นลมแดดหรือเปล่า?”
“ไม่เป็นไรครับ แค่ร้อน” โจวไคเฟย์สูดอากาศร้อนระอุเข้าปอด ถอดหน้ากากเชื่อมแล้วเดินไปหลบในร่มใต้ชายคา เขาหมุนฝาขวดเปิดแล้วยกดื่มน้ำอุ่นไปอีกหลายอึก
“คิดอะไรอยู่?” ลุงเฉินเห็นเขาเหม่ออยู่ จึงถามขึ้นมาลอย ๆ
“เปล่าครับ” โจวไคเฟย์ดื่มน้ำที่เหลือรวดเดียวจนหมด เรอออกมาหนหนึ่งแล้วตอบว่า “กำลังคิดว่าจะเชื่อมชั้นให้แข็งแรงทนทานขึ้นยังไงดีครับ”
“อ้อ แบบนั้นก็ดีเลย” ลุงเฉินหัวเราะ
โจวไคเฟย์เดินกลับไปกลางแดด สวมหน้ากากเชื่อมอีกครั้ง ปืนเชื่อมพ่นเปลวไฟสีขาวอมฟ้าออกมา คราวนี้เขาเชื่อมอย่างตั้งใจเป็นพิเศษ ทุกแนวเชื่อมสม่ำเสมอและเรียบเนียน
มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่า ความกระสับกระส่ายนั้นถูกกดเอาไว้ชั่วคราว และแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกเร่งร้อนยิ่งกว่าเดิม
ในหัวของเขาเริ่มแยกส่วนและประกอบ “แผนงาน” ที่กล่องดำใบนั้นอาจนำมาให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเงียบ ๆ การใช้งานอย่างแรกต้องเรียบง่าย ปกปิดมิดชิด และเห็นผลตอบแทนได้ทันที
ชั้นเหล็กเชื่อมเสร็จในที่สุดเมื่อใกล้เที่ยง ลุงเฉินตรวจดูรอบหนึ่งแล้วลองจับโยก มันไม่ขยับแม้แต่น้อย เขาพอใจมาก ล้วงธนบัตรร้อยหยวนยับ ๆ สามใบจากกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นให้โจวไคเฟย์
“ฝีมือไม่มีที่ติ คราวหน้ามีงานจะเรียกนายอีก”
“ขอบคุณครับลุงเฉิน” โจวไคเฟย์รับเงินมา เชื่อมงานมาตลอดทั้งเช้า เหงื่อไหลไปหลายกิโล ได้เงินสามร้อยหยวน
เขาเก็บเครื่องมือให้เรียบร้อย แล้วลากเครื่องเชื่อมกับม้วนสายกลับไป
ดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะ ไอร้อนบิดเบี้ยวลอยขึ้นจากพื้นถนนยางมะตอย
ระหว่างทางเขาเดินผ่านร้านขายของชำริมถนน จึงเข้าไปซื้อน้ำเย็นจัดจนเป็นน้ำแข็งขวดหนึ่ง เอามาแนบหน้าผากที่ร้อนผ่าวจนสะดุ้งวาบ
น้ำเย็นไหลผ่านลำคอ ช่วยพาความร้อนอบอ้าวออกไปได้บ้าง
กลับถึงร้าน เขาล็อกประตูม้วนจากด้านใน ไม่สนใจแม้แต่มื้อเที่ยง แล้วตรงขึ้นไปยังชั้นลอย
เขาย้ายแผ่นไม้ออก แล้วไขกุญแจกล่องเครื่องมือ ก้อนสีดำเย็นเยียบใบนั้นนอนสงบนิ่งอยู่ข้างใน ไม่มีเสียงใด ๆ
เขาสวมถุงมือสองชั้นแล้วหยิบมันออกมา สัมผัสเย็นยะเยือกยังส่งผ่านยางกับผ้าขนสัตว์มาได้อย่างชัดเจน
ครั้งนี้เขาไม่ได้รู้สึกกลัว และไม่ได้ลอง “กระตุ้น” มันทันที เพียงแค่จ้องมองมัน
ตอนบ่ายไม่มีงานด่วน โจวไคเฟย์นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน สมุดเก่าเปิดกางอยู่ตรงหน้า ส่วนมือก็หมุนดินสอไปมา ความคิดเรื่อง “การทำให้เย็นลง” ตอนเชื่อมชั้นเหล็กเริ่มเป็นรูปเป็นร่างชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
เขาเคยซ่อมมอเตอร์มาหลายตัว และเคยคลุกคลีกับโรงกลึงขนาดเล็กมาบ้าง ชิ้นส่วนโลหะบางชนิด การอบชุบด้วยความร้อนเป็นขั้นตอนสำคัญ โดยเฉพาะการชุบแข็ง ต้องให้ความร้อนแก่ชิ้นงานจนถึงอุณหภูมิที่กำหนด แล้วจุ่มลงในสารหล่อเย็นอย่างรวดเร็ว เพื่อเปลี่ยนโครงสร้างภายในและทำให้ได้ความแข็งสูงขึ้น
การชุบแข็งแบบทั่วไปต้องอาศัยฝีมือในการควบคุมอุณหภูมิและความเร็วในการทำให้เย็น ทั้งยังขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ ผลลัพธ์ไม่คงที่ ชิ้นงานอาจบิดงอหรือแตกร้าวได้ง่าย
ถ้า… ใช้อุณหภูมิต่ำสุดขั้วที่เหนือกว่าวิธีปกติมาก ทำให้เย็นลงอย่างฉับพลันและสม่ำเสมอเพื่อ “ชุบแข็ง” ได้ล่ะ?
โจวไคเฟย์เขียนคำสองสามคำลงในสมุด แล้วขีดฆ่าทิ้งอย่างแรง เขาหยิบมือถือออกมา ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพิมพ์ลงในเบราว์เซอร์ว่า “การแปรรูปชิ้นส่วนโลหะด้วยอุณหภูมิต่ำ”
ผลการค้นหามากมายที่ไม่เกี่ยวข้องกันนักปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ทั้งโฆษณาโรงกลึง บทความให้ความรู้ และกระทู้ในเว็บบอร์ดของคนชื่นชอบมีด