คนที่นั่งอยู่ในรถคือคุณยายเซียว
แม้ผ่านกระจกรถ เจียงหนานก็สัมผัสได้ว่าคุณยายเซียวกำลังจ้องเธออยู่
สายตาแบบนั้นเฉียบคมราวกับเหยี่ยว ไม่แพ้เซียวเป่ยสวินเลยแม้แต่น้อย
รอมาหลายวันแล้ว
ในที่สุดคุณยายเซียวก็มาหาเธอสินะ?
เจียงหนานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมพูดว่า "รบกวนนำทางด้วยนะคะ"
พ่อบ้านลุงเซียวจึงพาเจียงหนานไปที่ข้างรถทันที
เขาเคาะกระจกรถสองครั้ง
ไม่นานนัก กระจกรถก็เลื่อนลง พร้อมกับเสียงแหบห้าวของหญิงชราดังออกมา "ขึ้นมาสิ"
รถคันนั้นจอดอยู่ที่ลานจอดรถภาคพื้นดินของบริษัทเซียวกรุ๊ป
ตำแหน่งที่จอดไม่ค่อยเด่นสะดุดตาเท่าไหร่
เจียงหนานพูดอะไรบางอย่างกับบอดี้การ์ดสองคน แล้วจึงขึ้นรถ
บอดี้การ์ดเติ้งเจ๋อขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะรีบโทรออก
ฝ่ายเจียงหนานพอขึ้นรถก็ทักทายเป็นอย่างแรก
"คุณยายหาหนูมีเรื่องอะไรหรือคะ?"
แม้จะนั่งอยู่ในรถ คุณยายเซียวยังคงหลังตรงสง่าผ่าเผย
ไม่มีทีท่าแก่ชราอ่อนแอแม้แต่น้อย
เธอค่อย ๆ หันหน้ามองเจียงหนาน แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ:
"ที่แท้เธอก็มองไม่เห็นค่าซื่อจื่อเฉียน เพราะมีเป้าหมายเป็นเป่ยสวินสินะ?"
เจียงหนานเดาไว้แต่แรกแล้วว่าวันนี้เธอมาเพื่ออะไร
ก่อนหน้านี้หลายครั้งที่คุณยายเซียวพูดจากระแทกกระทั้นกับเธอ เธอก็เดาได้ว่าวันนี้จะต้องมาถึง
เจียงหนานไม่รีบร้อนอธิบาย ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า:
"คนทั้งฮ่องกง ใครบ้างล่ะคะจะไม่ชอบผู้ชายแบบคุณชายสาม?
โดยเฉพาะคุณชายสามที่ทั้งหนุ่มทั้งหล่อ รวยและมีอำนาจ ผู้หญิงคนไหนก็อยากอยู่กับเขาทั้งนั้นแหละค่ะ"
คำพูดของเจียงหนานพูดอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีทีท่าอำพรางเลยแม้แต่น้อย
สีหน้าคุณยายเซียวถมึงทึงลงทันที:
"ฉันเห็นทีท่าที่เธอเพียบพร้อมด้วยคุณธรรมเมื่อก่อนน่ะแกล้งทำทั้งหมด สาวประเภทนี้ถึงได้พูดจาหน้าด้าน ๆ แบบนี้ออกมาได้!"
"หนูแค่ชมคุณชายสามเท่านั้นเอง คุณยายเข้มงวดเกินไปหน่อยหรือเปล่าคะ?"
เจียงหนานไม่มีสีหน้าเกรงกลัว ยังคงยิ้มบาง ๆ อยู่เช่นเดิม
คุณยายเซียวรู้สึกเหมือนชกหมัดลงบนกองสำลี
ยิ่งเห็นเจียงหนานยิ้มอย่างสวยงามขนาดนั้น ก็ยิ่งแค้นใจขึ้นมา
"ถ้าวันนั้นเธอไม่คิดสั้นทำเรื่องโง่ ๆ แต่งงานกับจื่อเฉียนก็ไม่ได้แย่อะไร