เซียวเป่ยสวินรุกไล่ลิ้มรสความหวานในเรียวปากของเธอ
ภายในปากของเธอเต็มไปด้วยกลิ่นซีดาร์อันหอมเย็นของเขา
เจียงหนานโอบกอดคอของเขาแน่น ตอบสนองจูบนั้นด้วยความเร่าร้อน
บรรยากาศภายในรถพลันแปรเปลี่ยนเป็นอบอวลไปด้วยความเคล้าคลึง
เสียงหายใจหอบหนักดังขึ้นเป็นจังหวะ
ฝ่ามือใหญ่ของเซียวเป่ยสวินกระชับเอวบางของเธอแน่น
เห็นทีเกือบจะเกิดเรื่องขึ้นแล้ว...
เขาพลันหยุดการเคลื่อนไหวลง หายใจหอบหนัก ๆ สายตามีแววใคร่ที่อดกลั้นซ่อนอยู่
"ข้าคิดว่าเจ้าตอนนี้กล้าขึ้นแล้วสินะ" น้ำเสียงของเซียวเป่ยสวินแฝงไปด้วยความใคร่ที่อดกลั้น
เจียงหนานกระพริบตาอย่างบริสุทธิ์ใจ ยิ้มเย้ายวน
"ไม่ชอบที่ฉันให้ความร่วมมือเหรอ? ฉันนึกว่านายจะชอบเสียอีก"
เซียวเป่ยสวินดึงมือกลับ
เส้นเลือดที่ขมับปูดขึ้นเพราะความอดกลั้น
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไร
รถก็จอดนิ่งอย่างมั่นคงแล้ว
คนขับเอ่ยเตือนอย่างระมัดระวัง "คุณชายสาม ถึงแล้วครับ"
เจียงหนานจึงละสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง
แต่กระจกรถก็ไม่อาจบดบังทัศนียภาพอันงดงามหรูหราภายนอกได้
สมกับเป็นอ่าวพระจันทร์เสี้ยวที่ดินแพงเป็นเงินเป็นทองจริง ๆ
ดีไซน์วิลล่าสไตล์จีนใหม่ สื่อถึงความหรูหราแบบคลาสสิก
ลงจากรถไป เซียวเป่ยสวินในชุดสูทผูกไท้เดินเข้ามาใกล้เธอ
"ไปเถอะ เข้าไปดูข้างใน"
สีหน้าของเซียวเป่ยสวินกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม สง่างามเย็นชาเฉกเช่นเคย
ราวกับภาพที่หมกมุ่นอยู่กับกามเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
"ได้สิ"
เจียงหนานยิ้มอย่างมีความสุข
แล้วเดินตามเซียวเป่ยสวินเข้าไปในวิลล่า
ภายในวิลล่ายังคงตกแต่งด้วยสไตล์จีน
พอเข้าประตูไปก็เห็นภาพเขียนฝาผนังอันยิ่งใหญ่อลังการ
ทั้งภายในและภายนอกวิลล่าเต็มไปด้วยความสง่างามและหรูหรา
เจียงหนานกวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว
อดไม่ได้ที่จะหลงใหลในดีไซน์สไตล์จีน
สวยจริง ๆ
เข้ากับบุคลิกสุขุมเยือกเย็นสง่างามของเขาเหลือเกิน
"ต่อจากนี้ที่นี่จะเป็นเรือนหอของเรา"
เซียวเป่ยสวินยืนตัวตรงอยู่ข้าง ๆ เธอ สายตามองไปที่ใบหน้าของเธออย่างพิจารณา
เจียงหนานละสายตากลับมา ดวงตายังมีแววตะลึงในความงามหลงเหลืออยู่
"บ้านหลังนี้สวยมาก ฉันชอบมาก"
"ถ้าอย่างนั้น ต่อไปก็อยู่ที่นี่เลย"
เซียวเป่ยสวินก้าวขายาวออกเดิน