เซียวเป่ยสวินบอกว่าจะให้ของขวัญ สิ่งที่เขาหมายถึงกลับกลายเป็นกรมธรรม์ที่เธอเฝ้ารอคอยมานานนี่เอง
“นี่คือของขวัญที่คุณพูดถึงก่อนหน้านี้?”
เจียงหนานมองเขาด้วยความแปลกใจ แล้วยืนยันคำถาม
เซียวเป่ยสวินส่งเสียงต่ำในลำคอ “ฉันเคยสัญญากับเธอไว้ ถ้าผลตรวจออกมาไม่มีปัญหา ก็จะให้ของขวัญชิ้นใหญ่กับเธอ”
นี่มันของขวัญชิ้นใหญ่จริงๆ!
ถ้าปล่อยให้เธอไปเจรจากับม้าวเซิน ยังไงก็ต้องวุ่นวายไม่น้อย
หรืออาจถึงขั้นถูกเวินจี้จงจับได้
สมแล้วที่เธอเลือกเกาะขาใหญ่คนนี้ถูกคน
ความไม่พอใจที่เจียงหนานมีต่อเขา กระจายหายไปทันทีหลายส่วน
“คุณชายสาม ฉันชอบของขวัญชิ้นนี้มาก”
มีสิ่งนี้แล้ว ต่อไปการเซ็นพินัยกรรมของเธอ บวกกับขาใหญ่อย่างเซียวเป่ยสวิน ก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว
เซียวเป่ยสวินยกมือขึ้นมา ดีดหน้าผากเธอเบาๆ
“เมื่อกี้พูดจาห้วนห้วนขนาดนั้น ใครมาทำให้เธอไม่พอใจ?”
เจียงหนานเจ็บจนขมวดคิ้ว
เธอเป็นคนหน้ามี
จะให้ไปบอกเซียวเป่ยสวินว่า เพราะเมื่อคืนเขาไปอยู่กับจี้อีซูทั้งคืน เธอถึงไม่พอใจงั้นเหรอ?
“เป็นไปได้ยังไงล่ะ ฉันแค่เป็นห่วงสุขภาพของคุณชายสามเท่านั้น”
เจียงหนานยิ้มแบบไม่ถึงใจ “เมื่อคืนคุณชายสามไม่กลับมาทั้งคืน ฉันกลัวคุณจะหมดแรงตาย”
เซียวเป่ยสวินสีหน้าคล้ำลงทันที “เธอพูดจาไร้สาระอะไรกัน?”
เจียงหนานยิ้มบางๆ “คุณชายสามอย่าเข้าใจผิด เมื่อคืนฉันได้ยินผู้ช่วยลัวบอกว่าคุณประชุมอยู่ที่บริษัท ก็เลยอยากให้คุณดูแลตัวเองมากกว่านี้”
พูดแบบนั้น แต่สายตาเธอกลับเหลือบไปมองเป้าของเขาเป็นระยะ
แฝงความหมายอื่นชัดเจน
เซียวเป่ยสวินคว้าแขนเธอ แล้วรีบยัดเธอเข้าไปในรถของตัวเอง
แขนของเขาแข็งแรงมาก เจียงหนานไม่มีทางดิ้นรนได้เลย
“รถฉัน”
เจียงหนานขมวดคิ้ว ใบบนใบหน้าที่เย็นชางดงามมีความน้อยใจปนอยู่เล็กน้อย
“จะมีคนช่วยขับกลับไปให้”
“...” เจียงหนานจำใจยอม
ภายในรถเงียบลงชั่วครู่
เซียวเป่ยสวินถามเสียงต่ำ “ต่อไปเธอตั้งใจจะทำยังไง?”
เจียงหนานเข้าใจทันที สายตามุ่งมั่น “ก็ต้องสืบทอดมรดกตระกูลเจียง ยึดบริษัทเจียงกรุ๊ปคืนมาสิ”
เซียวเป่ยสวินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ต้องการให้ช่วยไหม?”
“ตอนนี้ยังไม่ต้อง”
เจียงหนานมีแผนในใจอยู่แล้ว