เจียงหนานถูกจูบจนแทบหายใจไม่ออก กว่าจะรู้สึกตัวว่าเขาจู่โจมอย่างรุนแรงแบบนี้เพราะอะไร
เจียงหนานใช้แรงสุดตัวผลักเขาออก: "ฉันพูดเมื่อไหร่ว่าจะหย่ากับนาย?"
เซียวเป่ยสวินประกบมือไว้ที่ท้ายทอยเธอ น้ำเสียงแหบพร่าลึก: "พูดไว้แล้วไม่ยอมรับหรอ?"
สัมผัสได้ถึงความโกรธที่เขาอัดอั้น เจียงหนานไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงโกรธขนาดนี้ ทั้งรู้สึกขำไม่ออก
"คุณชายสามอย่าได้กล่าวหาฉันเลย ฉันแค่สัญญาว่าสักวันหนึ่ง หากคุณชายสามอยากจะหย่า ฉันจะยอมแน่นอน แต่ไม่ได้พูดว่าจะหย่ากับคุณสักหน่อย"
"จำไว้ แล้วก็ไม่ต้องหย่า เรื่องนี้สิทธิ์อยู่ที่ฉัน"
เซียวเป่ยสวินพูดเสียงทุ้ม ดูมีอำนาจเหนือกว่า
แต่ท่าทีของเขาก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ไม่โกรธเท่าเมื่อกี้แล้ว
เจียงหนานแอบเดาในใจ
ไอ้หมอนี่โกรธขนาดนั้น เพียงเพราะเธอพูดว่าจะหย่าหลังจากหนึ่งปี?
หรือว่าจะชอบเธอเข้าแล้ว?
แต่เจียงหนานว่ามันไม่น่าเป็นไปได้
ด้วยฐานะและนิสัยที่สูงส่งของเซียวเป่ยสวิน สิบกับแปด เป็นแค่ไม่อยากให้ใครมาทิ้งเขาเท่านั้นเอง
ความง่วงที่ถูกขับไล่ไปก่อนหน้านี้กลับมาเยือนอีกครั้ง เจียงหนานหันตัวเดินเข้าห้อง
"คุณชายสาม ดึกแล้ว ไปนอนเถอะ"
มองดูแผ่นหลังที่บางเฉียบของเธอ แม้ไฟเซ็นเซอร์ ใน corridor จะสลัว แต่ดวงตาของเซียวเป่ยสวินกลับเข้มขึ้นอีกนิด
เช้าวันรุ่งขึ้น
เซียวเป่ยสวินทำอาหารเช้า เป็นบะหมี่เนื้อวัวที่เจียงหนานชอบกิน
กินบะหมี่เนื้อวัวหมดชาม เจียงหนานรู้สึกมีความสุขในใจ
ตอนนี้พวกเขาจดทะเบียนสมรสกันแล้ว ต่อไปก็คงได้กินบะหมี่เนื้อวัวฟรี ๆ ไปเรื่อย ๆ สินะ?
ไม่คิดว่าการแต่งงานกับเขาจะมีข้อดีต่อเนื่องกันขนาดนี้
ที่สำคัญเซียวเป่ยสวินไม่เพียงแต่มีอำนาจล้นฟ้า ยังรวมถึงใบหน้าที่งดงามเกินมนุษย์
หล่อมาก ๆ เลย
ต่อไปนี้ เธอจะเริ่มจัดการกับครอบครัวลุงที่เนรคุณแล้ว!
"ออกไปด้วยกันเลยไหม"
ก่อนออกจากบ้าน เซียวเป่ยสวินเอ่ยขึ้นทันที
เจียงหนานชะงัก ปฏิเสธ: "ฉันขับรถไปเองสะดวกกว่า"
เซียวเป่ยสวินยืนอยู่ตรงหน้าเธอ หรี่ตามองเธอ:
"ยังไง? ตอนนี้จดทะเบียนกับฉันสำเร็จแล้ว ถึงเป้าหมายก็ไม่อยากแสดงละครแล้วหรอ?"
เจียงหนานรู้สึกเขินเล็กน้อย