ลั่วเค่อสีหน้าเต็มไปด้วยความดีใจ "คุณชายสาม ที่แท้คุณหนูเจียงคิดแผนนี้ไว้ตั้งแต่แรกเลยหรือครับ"
เป็นเขาที่เข้าใจเธอผิดไปเอง
เซียวเป่ยสวินมุมปากยกยิ้มบาง ๆ "อะไรสาวน้อยผู้บริสุทธิ์ เพียบพร้อมด้วยคุณธรรม เป็นกุลสตรีผู้ดี แต่แท้จริงแล้วก็แค่ม้าดื้อที่ถูกกดข่มไว้นานจนหลุดจากบังเหียนเท่านั้นแหละ"
เขาชำเลืองมองเซียวจื่อเฉียนและเวินหว่านอย่างเย็นชา
แล้วก็เดินจากไปอย่างสง่างาม
ลั่วเค่ออึ้งไปพักหนึ่ง
ม้าดื้อที่หลุดจากบังเหียนอะไรกัน?
คุณหนูเจียงเป็นดอกไม้แห่งความมั่งคั่งชัด ๆ จะกลายเป็นม้าดื้อที่หลุดจากบังเหียนได้ยังไง?
ลั่วเค่อเต็มไปด้วยความสงสัย รีบก้าวตามเซียวเป่ยสวินไป
แล้วก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มสั่งการ "ไปจัดห้องในหมู่บ้านอี้จิ่งให้เรียบร้อย"
"?"
ลั่วเค่อตกใจ
คุณชายสามไม่ใช่ว่ารังเกียจที่แฟลตชั้นเดียวพันกว่าตารางเมตรนั้นเล็กเกินไป ไม่ชอบอยู่หรือไง?
นี่จะทำอะไรกัน?
เวินหว่านเพิ่งจะตั้งสติได้ "พี่จื่อเฉียน พี่สาวเธอบ้าไปแล้วเหรอ ว่าจะถอนหมั้นจริง ๆ งั้นเหรอ?"
นี่ก็เกินความคาดหมายของเซียวจื่อเฉียนเช่นกัน
เขามักจะคิดเสมอว่าเจียงหนานเป็นคุณหนูนิสัยเสียที่ถูกตามใจ จุนเจอหน่อยก็หายแล้ว
ดังนั้นตั้งแต่เธอเริ่มพูดเรื่องเลิกกัน พูดว่าไม่หมั้น จนถึงตอนหลัง ๆ จะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น
เขาไม่เคยใส่ใจจริงจังเลยสักครั้ง
แต่ในชั่วพริบตานี้ ใจเขากลับเกิดความกระสับกระส่ายจนควบคุมไม่ได้ขึ้นมาอย่างฉับพลัน
เจียงหนานดูเหมือนจะไม่แคร์เขาแล้วจริง ๆ...
เวินหว่านเห็นเขาไม่พูด ก็รีบร้อน "แล้วจะทำยังไงล่ะ พวกเราอีกไม่กี่วันก็จะหมั้นกันแล้ว ถ้าเธอไม่หมั้นจริง ๆ จะทำยังไง?"