เวินหว่านกุมแก้มที่แดงก่ำ ร้องเสียงแหลม "เจียงหนาน แกกล้าตีฉันอีก!"
"ไม่มีใครสอนแกหรือไง ว่าต้องเคารพความเป็นส่วนตัวของคนอื่น"
เจียงหนานหันหลังให้อีกหนึ่งฉาด ฟาดที่แก้มอีกข้าง "ที่สาธารณะแบบนี้ ตะโกนโวยวายใส่ร้ายฉัน ฉันตีแกได้ยังไง!"
เจียงหนานสีหน้าเย็นชา มาพร้อมความดุดัน
แม้เวินหว่านจะโกรธแค้นเพียงใด แต่ก็ถูกท่าทางแบบนี้ของหล่อนข่มจนหน้าซีด
นางหลบไปหลังเซียวจื่อเฉียน ใกล้จะร้องไห้
"พี่จื่อเฉียน ดูสิหล่อนกล้าตีฉัน ตีตั้งสองฉาด"
เซียวจื่อเฉียนเพิ่งจะตั้งสติได้
เมื่อครู่เจียงหนานลงมือ เร็ว แม่น และโหด
ที่ไหนจะยังมีภาพของคุณหนูสูงศักดิ์สง่างามในความทรงจำของเขาเหลืออยู่?
เขาตกใจ "เจียงหนาน เวินหว่านเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเธอ ต่อให้พูดอะไรผิด ก็ไม่ควรลงไม้ลงมือ"
แถมยังตีตั้งสองฉาดอีก!
"ยังไง สงสารแล้วเหรอ?" สายตาเจียงหนานกวาดอย่างเย็นชา คำพูดคมคายจนเซียวจื่อเฉียนพูดไม่ออกครั้งแล้วครั้งเล่า
ผู้คนรอบข้างเริ่มมุงดูกันมากขึ้น
เรื่องราวสามเส้าแบบนี้ เป็นสิ่งที่มนุษย์ชื่นชอบที่สุด
เจียงหนานพูดไม่เกรงใจใคร "ปากบอกว่าจะหมั้นกับฉัน แต่กลับอยู่เคียงข้างน้องสาวฉันตลอดเวลา ใครไม่รู้ คงคิดว่าพวกเธอสองคนเป็นคู่กันซะอีก"
บนชั้นสอง
ลั่วเค่ออุทาน "คุณชายสาม คุณหนูเจียงปากจัดจริง ๆ"
มุมปากเซียวเป่ยสวินยกขึ้นเล็กน้อย แววตาเป็นประกาย
เวินหว่านและเซียวจื่อเฉียนเบิกตากว้างพร้อมกัน
"แกพูดเหลวไหลอะไร!"
"เจียงหนาน เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง" เซียวจื่อเฉียนไม่อยากเชื่อ