ถ้าหลี่จิ่งเฉินไปด้วย เธอก็พาเจียงหมิงหยางไปไม่ได้แล้ว!
ไม่ว่าอย่างไร เจียงถงก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะปิดบังเรื่องเจียงหมิงหยางไว้!
ช่างเถอะ ยังมีเวลาอีกมาก
เจียงถงคิดในใจ ไว้คราวหน้าค่อยพาเจียงหมิงหยางไปก็แล้วกัน ตอนนี้เธอตั้งใจจะรีบหาเงินให้ได้มาก ๆ แล้วพาเจียงหมิงหยางออกจากนานตี้
เมื่อเตรียมของเซ่นไหว้พร้อมและนัดสถานที่กันเรียบร้อย หลี่จิ่งเฉินก็ขับรถมารับเธอ
“ของอยู่ตรงนี้หมดแล้ว”
หลี่จิ่งเฉินเปิดท้ายรถ รับก้อนทองกระดาษที่เจียงถงถือมา “พับไว้เยอะเลยนะ พับเองเหรอ”
เจียงถงพยักหน้ารับส่ง ๆ เพื่อเปลี่ยนเรื่อง “เมื่อคืนฉันยังฝันถึงคุณปู่เลย ท่านบอกว่าอยากกินเป็ดย่างจากตรอกหย่งอันใต้”
หลี่จิ่งเฉินพยักหน้า “งั้นแวะซื้อเป็ดย่างไปให้คุณปู่ก่อน แล้วค่อยไปสุสานกัน”
เจียงถงตอบตกลง
หลี่จิ่งเฉินขับรถไปตามถนนหย่งอัน เจียงถงอดทอดถอนใจไม่ได้
ตอนแต่งงานกับหลี่จิ่งเฉินปีแรก ช่วงปีใหม่พวกเขายังขับรถกลับไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่าด้วยกันอยู่เลย!
ตอนนั้นผู้เฒ่าทั้งสองดีใจมาก บอกพวกเธอว่าให้ใช้ชีวิตคู่กันให้ดี
แต่ปีที่สอง จู่ ๆ ก็เกิดไฟไหม้ขึ้นในหมู่บ้านที่ทั้งสองอาศัยอยู่ และพวกท่านก็เสียชีวิตในกองเพลิง!
เจียงถงไม่มีวันลืมความรู้สึกเหมือนโลกพังทลายในวันนั้น
คุณปู่คุณย่าที่เธอรักที่สุด ผู้เลี้ยงดูและคอยดูแลเธอมาตั้งแต่เด็ก กลับจากไปเช่นนั้น!
ตรอกหย่งอันใต้
ป้าย “เป็ดย่างปักกิ่งต้นตำรับ” แขวนอยู่ตรงนั้น