เจียงถงโทรศัพท์หาสวีเหมียวเหมียว
“มาบ้านฉันหน่อย”
สวีเหมียวเหมียวตอบ “ไม่ได้หรอก วันนี้เทศกาลไหว้พระจันทร์ ฉันต้องกลับบ้านไปฉลอง”
เจียงถงพูดตรง ๆ “ลั่วอวี่ไป๋อยู่ที่นี่”
สวีเหมียวเหมียวว่า “ได้เลยเพื่อนรัก ฉันจะรีบเหาะไปเดี๋ยวนี้”
เจียงถงหัวเราะแล้ววางสาย
……
ชั้นสิบ
ลั่วอวี่ไป๋หอบของถุงใหญ่ถุงเล็กเข้ามาวางตรงโถงหน้าประตูบ้านของเจียงถง “ของเยอะมากเลยครับ บางอย่างเก็บได้ไม่นาน พี่สะใภ้ลองเอาไปแช่ตู้เย็นดูนะครับ”
เจียงถงก้มมอง อ้าปากเหมือนจะพูด แต่ของทั้งหมดล้วนเป็นอาหารเสริมและผลิตภัณฑ์บำรุงสุขภาพสำหรับผู้หญิง
ยังมีรังนก อากาว ขนมไหว้พระจันทร์เป็นชุด ของบำรุงผิว และแผ่นมาสก์หน้า เจียงถงรู้จักยี่ห้อของแผ่นมาสก์นั้น แผ่นเดียวก็ราคาตั้ง 1,000 หยวน
ของทั้งหมดรวมกันแล้ว อย่างน้อยก็ต้องเป็นแสนหยวน!
“เสี่ยวไป๋ คุณปู่คนไหนใช้ให้เธอเอาของมาส่งเหรอ” เจียงถงถาม
“ก็คุณปู่ของพี่ใหญ่ไงครับ พี่ใหญ่ไม่ว่าง พี่ตงจ้านก็ไม่ว่าง เลยมีแต่ผมที่ต้องมาส่ง”
เจียงถงพยักหน้า นั่นสินะ ลั่วอวี่ไป๋แซ่ลั่ว ส่วนคุณปู่แซ่หลี่ ลั่วอวี่ไป๋เป็นลูกพี่ลูกน้องฝ่ายแม่ของหลี่จิ่งเฉิน ไม่ใช่ลูกพี่ลูกน้องฝ่ายพ่อ แล้วคุณปู่จะใช้เขาได้อย่างไร
“คุณปู่ดีกับฉันจริง ๆ ส่งของมาให้ตั้งเยอะ ฝากขอบคุณคุณปู่แทนฉันด้วยนะ”
เจียงถงพูดตามมารยาท “เข้ามานั่งข้างในก่อนสิ”
ลั่วอวี่ไป๋กำลังจะตอบตกลง พลันมีเสียงคุ้นหูดังขึ้น
“เสี่ยวไป๋ไป๋ มาแล้วเหรอ เข้ามานั่งก่อนสิ”
ลั่วอวี่ไป๋เห็นสายตาของสวีเหมียวเหมียวที่จ้องเขาราวกับหมาป่าหิวโซ “……”
ใบหูเขาแดงระเรื่อ แววตาวูบไหว “ช่างเถอะครับ ผมไม่เข้าไปดีกว่า”
สวีเหมียวเหมียวจะปล่อยโอกาสนี้ไปได้อย่างไร เธออุตส่าห์ขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้ามาถึงบ้านเจียงถง จึงคว้ามือลั่วอวี่ไป๋ไว้ “ดื่มชาร้อนสักแก้วก่อนสิ”
ลั่วอวี่ไป๋ดึงมือกลับ “ไม่เป็นไรครับพี่เหมียวเหมียว ขอบคุณนะ ที่บ้านผมยังมีธุระ ผมกลับก่อนดีกว่า”
สวีเหมียวเหมียวเม้มริมฝีปาก “ฉันไปส่งนะ”
ลั่วอวี่ไป๋โบกมือ “ไม่ต้องครับ ผมขับรถมา”
แล้วเขาก็เผ่นหนีไปอย่างกับหนีเอาชีวิตรอด……
คราวนี้เจียงถงไม่ต้องไล่ ลั่วอวี่ไป๋ก็รีบเผ่นไปเอง