“ฮัลโหล?”
“คุณเจียงถงใช่ไหมคะ ที่นี่คือราตรีกุหลาบค่ะ สามีของคุณดื่มจนเมาแล้ว รบกวนมารับเขาหน่อยได้ไหมคะ?”
เจียงถงเม้มริมฝีปาก ราตรีกุหลาบงั้นหรือ? เธอคุ้นเคยกับที่นี่ดี ก่อนแต่งงานเธอชอบมาดื่มที่นี่ โดยเฉพาะเครื่องดื่มเรดบอมบ์ รสชาติถูกปากเธอมาก แต่หลังแต่งงานก็ไม่ได้มาอีกเลย
เจียงถงจอดรถไว้หน้าร้าน ก่อนหยิบกุญแจรถแล้วเดินเข้าไป
บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยสีสันแปลกตา เสียงรอบข้างอื้ออึงอยู่บ้าง แสงเงาสว่างวูบดับวูบสาดลงบนพื้น ก่อเป็นวงแสงซ้อนกัน
เดิมทีหลี่จิ่งเฉินนั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา กระดุมเสื้อเชิ้ตปลดออกสองเม็ด เสื้อคลุมผ้าแคชเมียร์ของเขาวางอยู่ข้าง ๆ เมื่อเจียงถงมาถึง เขาก็ได้กลิ่นคุ้นเคยจากตัวเธอ จึงเงยหน้าขึ้นทันที
เขาพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ที่รัก ขอโทษนะ ผมดื่มมากไปหน่อย รบกวนคุณมารับแล้ว”
เจียงถงไม่พูดอะไร จ้องเขาอยู่นานหลายวินาที!
เพื่อยืนยันว่าเขาเมาจริงหรือเปล่า...
สุดท้ายเธอก็ได้ข้อสรุปว่าเขาเมาจริง ๆ
“ยังขายหน้าไม่พออีกหรือไง ไปได้แล้ว”
แต่หลี่จิ่งเฉินกลับไม่ขยับ เจียงถงหันไปมองเขาแล้วถอนหายใจ ก่อนเดินเข้าไปประคอง