อันเสวี่ยเจียกัดริมฝีปากอย่างริษยา ทั้งที่เธอส่งรูปพวกนั้นให้หลี่จิ่งเฉินดูแล้ว เป็นภาพเจียงถงกับเกาเฉิงจวิ้นกอดรัดกันอยู่แท้ ๆ ทำไมหลี่จิ่งเฉินถึงยังไม่ยอมตัดใจจากเจียงถงอีก?
ผู้หญิงคนนั้นดีขนาดนั้นเลยหรือ ในใจเขาถึงได้มีแต่เธอ?
อันเสวี่ยเจียร้องไห้ระบายความทุกข์ให้เจิ้งเยี่ยนฟัง เจิ้งเยี่ยนเองก็อดคิดไม่ได้ว่าหลี่จิ่งเฉินคงเสียสติไปแล้วหรือเปล่า
“กว่าจะทำให้ธุรกิจมั่นคงขึ้นมาได้ ตอนนี้กิจการก็ดีวันดีคืน แล้วคุณยังจะออกมาชี้แจงแทนเจียงถงอีก ไม่กลัวว่าชื่อเสียงบริษัทจะพลอยเสียหายไปด้วยหรือไง? คุณคิดอะไรอยู่!”
“ผมรู้ดีกว่าใครว่าเธอไม่ใช่คนแบบนั้น ตอนนี้ถ้าผมไม่ช่วยเธอ แล้วเธอจะพึ่งใครได้? ชื่อเสียงจะเป็นยังไงก็ช่าง ผมยินดีอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”
ถ้อยคำของหลี่จิ่งเฉินฟังดูเรียบง่าย ทว่าซ่อนความหนักแน่นและเย็นชาเอาไว้