เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็กลายเป็นบุตรสาวคนรองของตระกูลหนานกง ตระกูลนักบำเพ็ญระดับกลางแห่งแดนใต้ของทวีปชางอู๋ —— หนานกงชิงเยวี่ย
เขา กลายเป็นนาง
นางมีพี่สาวฝาแฝดคนหนึ่ง นามว่าหนานกงซวงเยวี่ย
ผู้นั้นคืออัจฉริยะแห่งสวรรค์โดยแท้ เกิดมาพร้อมสายตาจับจ้องของหมื่นผู้คน
อายุหกขวบก็ถูกผู้อาวุโสแห่งสำนักกระบี่ไท่ซวี ยอดสำนักเซียนแห่งแดนกลาง รับเป็นศิษย์สืบทอดโดยตรง สิบสองขวบผ่านด่านก่อกำเนิด สิบแปดขวบถึงยอดด่านก่อกำเนิด ตลอดทางราบรื่นไร้อุปสรรค เป็นความภาคภูมิใจของตระกูลหนานกงทั้งตระกูล
มีพี่สาวอัจฉริยะเช่นนี้ค้ำยันวงศ์ตระกูลไว้ นางย่อมไม่จำเป็นต้องขยันขันแข็งอะไรมากนัก
ดังนั้นคนในครอบครัวจึงตามใจยกยอ ยศศักดิ์งามพร้อมอาภรณ์หรูหรา ราวดวงจันทร์ที่หมู่ดาวโอบล้อม
หนานกงชิงเยวี่ยสืบทอดนิสัยเสียจากชาติก่อนมาอย่างครบถ้วน เอาแต่ใจ เกียจคร้าน ปรนเปรอตัวเองเป็นชีวิตจิตใจ กลัวลำบากกลัวเหนื่อย ไม่เคยยอมนั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรจริงจังเลยสักครั้ง
สิบแปดปีผ่านไปอย่างสงบสุข
บาปหนีทั้งปวงจากชาติก่อน รักแค้นเหตุผล อุบัติเหตุรถชนตายอย่างทรมาน การผูกพันกับระบบ... ทั้งหมดถูกผนึกไว้ลึกลงไปในก้นบึ้งของความทรงจำ ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ แม้แต่นางเองก็จำไม่ได้
จนกระทั่งอายุสิบแปด ปี ค่ำคืนวันบรรลุนิติภาวะ
หนานกงชิงเยวี่ยกำลังจะถอดอาภรณ์เข้านอน ทันใดนั้น ——
ครืน
ความทรงจำที่ถูกผนึกไว้สิบแปดปี ราวกับสายน้ำที่พังเขื่อน เปิดผนึกออกมาอย่างสนั่นหวั่นไหว
ความเหลวแหลก หนี้สิน ความตายอันน่าสยดสยอง คำสาป สัญญาระบบคู่... จากชาติก่อน ทั้งหมดปรากฏชัดเจนราวกับภาพวาด ไหลบ่าเข้ามาในสมองอย่างหนาแน่น เกือบจะทำให้จิตวิญญาณของนางระเบิดออกมา
เกือบจะวินาทีเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนของระบบทั้งสองก็ดังขึ้นในสมองอย่างกะทันหัน
[ติ้ง! ตรวจพบว่าเจ้าของร่างบรรลุนิติภาวะแล้ว ตราผนึกจิตวิญญาณถูกปลด ระบบคู่เปิดใช้งานเต็มรูปแบบ! เปิดจับสลากนำโชคจำกัดเวลาสิบนาที!]
หนานกงชิงเยวี่ยใช้เวลาอยู่นานพอสมควร กว่าจะย่อยทุกอย่างที่พิลึกพิลั่นเหลือเชื่อนี้ได้
นางพิงขอบเตียง รู้สึกเพียงขมับเต้นตุบๆ กัดฟันหัวเราะเย็นชา
[ข้าต้องขอบคุณเจ้าด้วยหรือ ที่ยังคิดเผื่อทางรอดให้ข้าได้จับสลาก?]
น้ำเสียงของระบบชะตาลิขิตเป็นทางการไร้ซึ่งอารมณ์ [เจ้าของร่างไม่ต้องเอ่ยให้มาก จับสลากมีเวลาจำกัด โปรดรีบทำให้เสร็จ เพื่อจะได้เปิดภารกิจหลักเดินหน้าต่อ]
หนานกงชิงเยวี่ยขมวดคิ้วแน่น กดความโกรธในใจไว้ [หากข้าไม่ทำภารกิจ จะเกิดอะไรขึ้น?]
เสียงเพิ่งจบ เสียงของระบบตั้งครรภ์มงคลก็ดังขึ้นอย่างเย้ยหยัน น้ำเสียงหวานแหววซ่อนมีดเอาไว้
[ที่รัก หากไม่ทำภารกิจหลัก จะถูกบทลงโทษแห่งสวรรค์ลงมาอ้อ —— สุ่มจับคู่ให้เจ้าเป็นสามัญชนผู้มีรูปลักษณ์และคุณธรรมไม่แน่ชัด บังคับให้ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตร หากอายุยังไม่ถึงยี่สิบสืบปีแล้วยังไม่อุ้มท้องสำเร็จ ก็จะวิญญาณสลาย สลายสูญสิ้นไปเลยล่ะ]
มันหยุดไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงก็เบาสบายขึ้นมาใหม่ ราวกับกำลังแนะนำสิ่งดีงามอันยิ่งใหญ่
[แน่นอนว่า การทำภารกิจหลักย่อมแตกต่างออกไป คนที่ต้องพิชิตหัวใจล้วนเป็นบุตรแห่งโชคชะตาระดับสุดยอด ให้กำเนิดทายาทแก่พวกเขา ทั้งชำระหนี้รักจากชาติก่อนได้ และยังลอกเลียนพลังบำเพ็ญกับพรสวรรค์ของอีกฝ่ายมาได้อีก คุ้มค่าไม่ขาดทุนเลย]
[ข้าเป็นผู้ชาย!]
หนานกงชิงเยวี่ยทั้งโกรธทั้งหงุดหงิด เกือบจะหัวเราะออกมาด้วยความขุ่นเคือง [ข้าจะไปพิชิตหัวใจผู้ชายได้อย่างไร? จะไปให้กำเนิดบุตรแทนผู้ชายได้อย่างไร?!]
[บัดนี้เจ้าเป็นผู้หญิง]
ระบบตั้งครรภ์มงคลไม่ยอมลดละแม้ครึ่งก้าว เสียงเย็นลง [เจ้าใช้ชีวิตในร่างสตรีมาทั้งสิบแปดปี ร่างกายและจิตใจปรับตัวเข้ากันได้เต็มที่ หมดยุคที่เรียกว่ากรอบของผู้ชายไปนานแล้ว อย่าหลอกตัวเองเลย เจ้าของร่าง]
หนานกงชิงเยวี่ยถูกคำพูดนี้ทำให้อึ้งจนพูดไม่ออกในทันที
ความทรงจำสองชั้นในสมองดึงรั้งกันอย่างบ้าคลั่ง ทำให้อกของนางแน่นอึดอัด
ชีวิตในร่างสตรีสิบแปดปีช่างจริงแท้ อาภรณ์หรูหรา ถูกปรนเปรอตามใจ จนตัวนางเองก็เกือบลืมไปแล้วว่าตนเคยเป็นผู้ชายมาก่อน
แต่จิตใจบุรุษยี่สิบหกปีจากชาติก่อนหยั่งรากลึกมานาน ทำให้นางต่อต้านโดยสัญชาตญาณต่อทุกความเป็นไปได้ที่จะได้ใกล้ชิดชาย และให้กำเนิดบุตรแทนบุรุษ
นางยังไม่ยอมแพ้ กัดฟันเถียง [ข้าเพียงเคยผิดต่อหลินวานคนเดียว ใช้หนี้สักหนึ่งครั้งก็ยังพอไหว เหตุใดต้องให้ข้าคลอดบุตรถึงหกคน?]
ระบบตั้งครรภ์มงคลหัวเราะเย็นชา เปิดโปงความจริงอย่างไม่ปรานี
[ระบบไม่กล่าวโทษใครโดยไม่มีเหตุผล —— นอกจากหลินวานแล้ว ยังมีหญิงสาวอีกห้าคน ที่เจ้าตัดขาดความสัมพันธ์อย่างโหดเหี้ยม หลังจากนั้นพวกนางโศกเศร้าเกินจะทานทน ต้องสูญเสียบุตรในครรภ์ เนื้อแท้ไร้วาสนาหกคน หัวใจที่แตกสลายหกดวง หนี้รักหกข้อ ดังนั้น ต้องไถ่บาปหกครั้ง]
[เจ้าของร่าง เจ้าไม่เคยบริสุทธิ์เลย]
หนานกงชิงเยวี่ยสีหน้าซีดเผือด รีบแก้ตัว [พวกนางไม่เคยบอกข้า! ข้าไม่รู้เลยว่าพวกนางท้อง!]
[รู้แล้วจะมีประโยชน์อันใด?]
เสียงของระบบเย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง ดั่งมีดที่แทงทะลุเข้าไปในจุดที่เลวร้ายที่สุดในใจของนาง
[เจ้าจะยอมให้พวกนางคลอดบุตรออกมาหรือ? เจ้ากลัวพันธะที่สุดมาโดยตลอด รำคาญเรื่องยุ่งยากที่สุด รักเพียงตัวเองเสมอมา]
ประโยคนี้ ทำให้นางนิ่งเงียบจนพูดอะไรไม่ออกโดยสิ้นเชิง
ใช่แล้ว
แม้จะรู้ทุกอย่างตั้งแต่แรก นางก็ไม่เปลี่ยนใจ
นางเป็นคนแบบนี้จริงๆ
ระบบตั้งครรภ์มงคลส่งคำขาดสุดท้าย น้ำเสียงเย็นชา [ไม่คลอด ก็ตาย เจ้าของร่าง เลือกเอาเองเถอะ]
หนานกงชิงเยวี่ยตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
นางหวงชีวิต และก็ละโมบในความรุ่งเรืองสงบสุข
ชาตินี้เกิดในตระกูลนักบำเพ็ญที่มีชื่อเสียง พรสวรรค์แม้ไม่ถึงขั้นยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่เลว เพียงแต่กลัวเหนื่อยและรักสนุกมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ยอมทุ่มเทบำเพ็ญเพียร จนถึงวันนี้ ก็แค่ขั้นรวมปราณชั้นสามเท่านั้น
แต่หากนางยอมพยายาม อนาคตก็ใช่ว่าจะไม่มีทางไปรอด
พอคิดว่าจะต้องไปพิชิตหัวใจบุรุษไม่ใช่เพียงคนเดียว ต้องอุ้มท้องสิบเดือน ตรากตรำกับความเจ็บปวดแห่งการคลอดบุตร...
นางก็รู้สึกหนาวไปทั้งกาย ความขัดขืนแผ่ออกมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ
ในสายตาของนาง การตั้งครรภ์และคลอดบุตร คือบทลงโทษที่น่ากลัวที่สุดในโลกนี้!
ระบบชะตาลิขิตส่งเสียงเร่งเร้าขึ้นในเวลานี้ [อย่าเสียเวลาเลยเจ้าของร่าง! การนับถอยหลังจับสลากใกล้จะหมดแล้ว!]
หนานกงชิงเยวี่ยสะดุ้งกลับมาสู่ภวังค์
ใช่แล้ว จับสลาก
บางทีนางอาจจับได้วาสนาอันยิ่งใหญ่ พลิกชะตากรรมอันเวรกรรมนี้ได้!
นางสูดลมหายใจลึก กดความหงุดหงิดที่พลุ่งพล่านในใจลงไป สายตามุ่งไปที่แผงจับสลากที่ลอยอยู่ในทะเลจิต
บนแผงแสง สีสันงดงามตระการตา
พรสวรรค์ เลือดเทพ ยาเม็ด อาวุธวิเศษ... สมบัติวิเศษนานัปการพราวพร่างสลับกันไปมา แต่ละชิ้นล้วนแผ่แรงดึงดูดอันน่าสะพรึง ทำให้ลมหายใจของนางชะงัก ดวงตาที่หม่นหมองค่อยๆ ถูกความทะเยอทะยานอันเร่าร้อนแทนที่
สู้สุดกำลัง!
นางกัดฟันกรามหลังแน่น ปลายนิ้วเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่นแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน กดลงไปอย่างหนักหน่วง
[วื้ม——]
วงล้อหมุนอย่างรวดเร็ว แล้วหยุดลงฉับพลัน
ชั่วพริบตา แสงสีทองอันงดงามถึงขีดสุดก็ระเบิดออกมาจากใจกลางแผงแสงอย่างสนั่นหวั่นไหว
[ติ้ง——]
[การประเมินวาสนาเสร็จสิ้น! ขอแสดงความยินดี เจ้าของร่างจับสลากได้ร่างปีศาจยั่วยวนระดับโลก!]
[สกิลเชิงรุก·ยั่วยวนมวลชน]
[สามารถเร่งพลังยั่วยวนแห่งจิตวิญญาณ ระหว่างที่จิตใจพลิกผัน เพียงความคิดก็สามารถดึงดูดจิตใจเป้าหมาย ลดทอนจิตใจอันแข็งแกร่งของพวกเขา ทำให้อีกฝ่ายยากที่จะปฏิเสธสิ่งที่เจ้าของร่างขอบิณฑบาต ผลเพิ่มขึ้นตามระดับความชื่นชอบของเป้าหมาย: เมื่อความชื่นชอบยังตื้นเขิน เพียงแค่รบกวนจิตใจชั่วครู่ ทำให้ท่าทีคลายลง; ยิ่งความชื่นชอบลึกซึ้งเพียงใด ก็ยิ่งง่ายที่จะทำให้อีกฝ่ายเต็มใจมอบสิ่งของอันเป็นที่รักยิ่ง หรือแม้แต่ทำตามเจตจำนงของเจ้าของร่าง]
[สกิลเชิงรับ·ใจเต้นระทึก]
[เสน่ห์หลอมรวมอยู่ในเลือดเนื้อ แผ่กระจายไปตามลมหายใจ เป็นแรงดึงดูดโดยธรรมชาติที่สลักลงบนร่างกาย เมื่อเจ้าของร่างกลอกตา ขยับมือยกเท้า ล้วนมีเสน่ห์ที่มองไม่เห็น ผู้คนเพศตรงข้ามเห็นแล้วมักจะเอ็นดู ลุ่มหลงโดยไม่รู้ตัว เพราะรูปลักษณ์ดั้งเดิมของเจ้าของร่างงามสง่าเย็นชาเสน่ห์ซ่อนอยู่ในกระดูกไม่แสดงออกมาเป็นรูปธรรม กลับเกิดเป็นความรู้สึกต่างขั้วที่ว่า “งามสะอาดแต่ไม่ยั่วเย้า สะกดใจคนให้สั่นไหว” ยิ่งชวนให้ผู้คนคิดถึงยิ่งกว่าความยั่วยวนตรงไปตรงมาเสียอีก]
[ผลข้างเคียงของร่าง]
[หนึ่ง เสน่ห์ผันผวนตามอารมณ์ ยิ่งเจ้าของร่างมีอารมณ์แปรปรวนมากเท่าใด หรือเมื่อเกิดอารมณ์รักใคร่ กลิ่นหอมเย็นหวานรอบกายยิ่งเข้มข้น ดวงตาเปล่งประกายเสน่ห์ยิ่งมากขึ้น แรงดึงดูดต่อเพศตรงข้ามยิ่งทวีคูณ นี่เป็นสัญชาตญาณของร่าง เพียงแค่กลั้นบังได้อย่างยากลำบาก ไม่สามารถผนึกได้สิ้นเชิง]
[สอง คืนพระจันทร์เต็มดวงพลังปราณพร่อง เมื่อถึงคืนพระจันทร์เต็มดวง ร่างปีศาจยั่วยวนจะเข้าสู่ช่วงอ่อนแอเป็นวัฏจักร จิตวิญญาณว้าวุ่น สติค่อยๆ ถดถอย ต้องสัมผัสเนื้อหนังกับเพศตรงข้าม (จับมือ โอบกอด จูบ ฯลฯ) เพื่อดูดซับพลังปราณเพียงเล็กน้อย จึงจะประคองสติไว้ได้ หากเลยกำหนดแล้วยังไม่ชดเชยให้เพียงพอ จะหมดสติโดยสิ้นเชิง ใช้เพียงสัญชาตญาณไล่ล่าแหล่งพลังปราณ]