กระจกรถเพิ่งเลื่อนลงมาเป็นช่องแคบ ๆ หงเป่าก็ลนลานโยนประทัดออกไปนอกรถ
ท่ามกลางความชุลมุน ประทัดกลับเกี่ยวติดนิ้วเขา ประกายไฟจากชนวนที่กำลังลุกไหม้ลวกนิ้วเข้าให้ เขาสูดปากด้วยความเจ็บ แล้วสะบัดมืออย่างแรง ในที่สุดประทัดก็หลุดลอยออกไป ตกลงบนพื้นนอกรถ
ไม่กี่วินาทีต่อมา ทหารม้าเป่ยเยี่ยนจำนวนมากก็มาถึงบริเวณนั้นพอดี
แล้ว—ประทัดก็ระเบิดขึ้น
เปรี้ยงปร้าง เปรี้ยงปร้าง—
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นกลางขบวนทหารม้าในทันใด พร้อมแสงไฟเจิดจ้าบาดตาและควันขาวโขมง
เสียงนั้นถี่กระชั้นและแหลมสูง เมื่อสะท้อนในทุ่งโล่งก็ยิ่งดังขึ้นหลายเท่า ราวกับสายฟ้าร้อยสายฟาดลงใต้เท้าพร้อมกัน
ม้าศึกแตกตื่นจนควบคุมไม่อยู่
ม้าที่เมื่อครู่ยังห้อตะบึงบุกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง พลันแตกตื่นอลหม่านไปหมด
พวกมันส่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัว ยกขาหน้าขึ้นสูง หมุนวนอยู่กับที่ ดีดขาหลังอย่างบ้าคลั่ง บางตัวหันกลับควบหนี บางตัวชนกันเอง บางตัวสะบัดผู้ขี่ตกลงพื้นแล้วเหยียบซ้ำ
ขบวนทหารม้าทั้งหมดราวกับผิวน้ำในทะเลสาบที่ถูกก้อนหินยักษ์กระแทก พลันเกิดระลอกคลื่นแห่งความโกลาหลแผ่ออกไป ก่อนลุกลามกลายเป็นความพ่ายแพ้แตกกระเจิงโดยสิ้นเชิง
“คุมไว้! คุมไว้!” นายกองพันคำรามลั่นด้วยโทสะท่ามกลางความวุ่นวาย พลางกวัดแกว่งดาบพยายามประคองแนวรบ ทว่าเสียงของเขาถูกกลบมิดด้วยเสียงประทัดและเสียงม้าร้อง
แม้แต่ม้าศึกของเขาเองก็ถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว ไม่ว่าเขาจะดึงบังเหียนอย่างไร ก็ไม่อาจทำให้มันสงบลงได้
ทหารม้าคนหนึ่งถูกม้าที่ตื่นตกใจสะบัดตกจากหลัง ยังไม่ทันลุกขึ้น ก็ถูกฝูงม้าที่กรูกันมาจากด้านหลังเหยียบเข้า เสียงกรีดร้องดังขึ้นครั้งหนึ่งแล้วก็เงียบหาย