เฉินเส้าอันเป็นคนของห้องเครื่องหลวง ย่อมต้องวุ่นวายกับการทำของหวานแช่เย็นคลายร้อนถวายราชวงศ์เช่นกัน
เขายืนมองพ่อครัวในห้องเครื่องหลวงทำเกล็ดน้ำแข็งอยู่ข้าง ๆ ความจริงก็เพียงทุบน้ำแข็งให้แตก ราดน้ำเชื่อมหรือน้ำผึ้ง โรยใบสะระแหน่สักสองสามใบเป็นครั้งคราว นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีลูกเล่นอื่น
แตงโมแช่เย็นก็เพียงหั่นแตงโมเป็นชิ้น วางบนเกล็ดน้ำแข็ง จัดใส่จานเท่านั้น
เขามองอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนลอบส่ายหน้าในใจ
แค่นี้เองเหรอ? วังหลวงแคว้นต้าฉีอันยิ่งใหญ่ ในช่วงสามเดือนที่ร้อนที่สุดของปี มีของหวานคลายร้อนแช่เย็นอยู่เพียงสองอย่างนี้หรือ?
จำเจเกินไปหน่อยแล้ว
เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า แสงตะวันแผดจ้า ไอร้อนลอยอบอวล แม้แต่ใบบัวในสระก็ยังถูกแดดเผาจนเหี่ยวเฉาเล็กน้อย
แม้พัดลมจะพอช่วยให้เย็นลงได้บ้าง ทว่าเมื่ออากาศร้อนจัดเช่นนี้ ลมที่พัดออกมาก็ยังอุ่น ๆ ประสิทธิภาพจึงลดลงไปมาก
เหล่าผู้สูงศักดิ์ในศาลาริมน้ำมีเกล็ดน้ำแข็งวางอยู่ตรงหน้า แม้จะกินกันอย่างเพลิดเพลิน แต่ก็เพียงเพื่อคลายร้อนเท่านั้น
ส่วนเรื่องความอร่อยนั้นก็ไม่แน่ ของมีอยู่ไม่กี่อย่าง คาดว่าพวกเขาคงกินจนเบื่อไปนานแล้ว
ดูจากองค์หญิงน้อยเล่อหนิงก็รู้ นางเลียเกล็ดน้ำแข็งตรงหน้าเป็นครั้งคราว เพียงเพื่อดับร้อน หาได้มีท่าทีตื่นเต้นยามได้กินของอร่อยไม่
จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจเฉินเส้าอัน—อากาศร้อนเช่นนี้เหมาะกับการกินไอศกรีมที่สุดแล้ว
ไอศกรีมเนื้อละเอียดนุ่มละมุน กลิ่นนมหอมเข้มข้น ละลายในปาก เย็นหวานชื่นใจ เพียงกินเข้าไปคำหนึ่งก็ราวกับช่วยขับไล่ไอร้อนแห่งฤดูร้อนไปได้กว่าครึ่ง