ไอศกรีมค่อย ๆ ละลายบนปลายลิ้น กลิ่นชาหอมละมุนแผ่กระจายออกมาก่อน ตามมาด้วยรสขมอ่อน ๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของมัตฉะและรสหวานชุ่มคอที่ตามมา
จากนั้นจึงเป็นความเข้มข้นนุ่มนวลของน้ำนม รสชาติทั้งสองประสานกลมกลืนกันอยู่ในปาก เย็นสดชื่นและเลิศรส คล้ายคลึงกับชารสอ่อนที่ไทเฮาทรงดื่มเป็นประจำ แต่ยังเพิ่มสัมผัสเย็นฉ่ำเนียนนุ่มขึ้นมาอีกส่วนหนึ่ง
ไทเฮาหลับพระเนตร ลิ้มรสอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง ครั้นลืมพระเนตรขึ้น บนพระพักตร์ก็ปรากฏความประหลาดพระทัยที่หาได้ยาก
“อืม... ไอศกรีมรสมัตฉะถ้วยนี้ไม่เลวทีเดียว กลิ่นชาหอมละมุน หวานแต่ไม่เลี่ยน พอกินเข้าไปก็หอมติดปาก ประหนึ่งได้ดื่มชาชั้นดีสักถ้วย พ่อครัวหลวงเฉิน ใส่ใจแล้ว”
เฉินเส้าอันรีบค้อมกายกล่าว “ไทเฮาทรงโปรดก็ดีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อฮองเฮาทรงเห็นว่าไทเฮาตรัสชมไม่ขาดปาก จึงทรงหยิบช้อนขึ้น ตักไอศกรีมสีขาวนวลในถ้วยตรงหน้าขึ้นมาหนึ่งคำแล้วนำเข้าพระโอษฐ์
กลิ่นหอมของวานิลลาเบ่งบานบนปลายลิ้น เป็นกลิ่นหวานหอมอันอบอุ่นและสง่างาม ผสานเข้ากับความเข้มข้นของน้ำนมได้อย่างลงตัว เนื้อสัมผัสเนียนละเอียดละมุน ประหนึ่งกลืนเมฆหวานหอมลงไปทั้งก้อน
ฮองเฮาวางช้อนลง แล้วพยักพระพักตร์อย่างพึงพอพระทัย
“รสวานิลลาถ้วยนี้ก็ดีมาก หอมแต่ไม่เลี่ยน เข้าปากก็ละลาย พ่อครัวหลวงเฉิน ไอศกรีมที่เจ้าทำอร่อยกว่าน้ำแข็งไสในวังหลวงมากนัก”
องค์รัชทายาทรอไม่ไหวมานานแล้ว เขาตักไอศกรีมรสช็อกโกแลตคำโตใส่ปาก รสโกโก้เข้มข้นระเบิดขึ้นทั่วปาก ความขมเล็กน้อยช่วยตัดความหวาน ทำให้เขาอดตักอีกคำไม่ได้ พลางพยักหน้าซ้ำ ๆ