กลิ่นหอมเข้มข้นของซอสลอยมาเป็นระลอก ราวกับมีมือเล็ก ๆ ที่มองไม่เห็นคอยหยอกเย้าอยู่ตรงปลายจมูกของเขา
เขากลืนน้ำลายลงคอ
จากนั้นก็หยิบตะเกียบขึ้นมา ทำสีหน้าประหนึ่งว่า “ข้าแค่ลองชิมดูเท่านั้น” ก่อนคีบหมูตุ๋นน้ำแดงชิ้นที่เล็กที่สุดเข้าปากอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่เนื้อหมูละลายในปาก สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป
กลิ่นหอมเข้มข้นของซอสผสานกับกลิ่นหอมของเนื้อได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันของเนื้อได้กลายเป็นเนื้อเดียวกันระหว่างการเคี่ยวตุ๋นเป็นเวลานาน เหลือเพียงสัมผัสนุ่มฉ่ำและกลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อ
ส่วนเนื้อแดงก็ดูดซับน้ำซุปจนชุ่มฉ่ำ เปื่อยนุ่มและซึมซับรสชาติ เส้นใยทุกเส้นล้วนเต็มไปด้วยรสอร่อย
ไม่มีกลิ่นคาวแม้แต่น้อย มีเพียงกลิ่นหอมของเนื้ออันบริสุทธิ์ เข้มข้น และชวนให้หยุดกินไม่ได้
สีหน้าของเผยฉงเหยียนเปลี่ยนจากต่อต้านเป็นประหลาดใจ จากประหลาดใจเป็นเพลิดเพลิน จากเพลิดเพลินกลายเป็นความอิ่มเอมใจราวกับกำลังสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์
เขาไม่เอ่ยสักคำ เพียงคีบชิ้นที่สอง สาม สี่เข้าปากเงียบ ๆ...
คนที่นั่งร่วมโต๊ะต่างมองท่าทางของเขาแล้วอดหัวเราะไม่ได้
เสิ่นเยี่ยนชิวเอ่ยหยอกเย้าว่า “พี่เผย มิใช่ท่านบอกว่าหมูเป็นเนื้อชั้นต่ำหรือ?”
ปากของเผยฉงเหยียนเต็มไปด้วยอาหารจนไม่อาจตอบได้ เขาเพียงโบกมือแล้วก้มหน้าก้มตากินต่อ
หมูตุ๋นน้ำแดงในชามลดลงอย่างเห็นได้ชัด มากกว่าครึ่งลงไปอยู่ในท้องของเขาแล้ว
อาหารจานถัด ๆ มาถูกยกขึ้นโต๊ะอย่างต่อเนื่อง
ไก่ผัดพริกกงเป่า เนื้อไก่นุ่มลื่น ถั่วลิสงกรุบกรอบ รสเผ็ดชาละมุนหอมสดชื่น ชวนให้กินแล้วร้องออกมาด้วยความพึงพอใจ