นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นหยุนหลวนเผยด้านไร้เดียงสาเยี่ยงเด็กน้อยต่อหน้าเขา ทั้งยังน่ารักยิ่งนัก
ยามนี้นางดูมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษ ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายระยิบระยับ งดงามพร่างพราวจนสะกดสายตาผู้คน
เขาคิดว่า หยุนหลวนผู้เคยหยิ่งผยองเหนือผู้ใดและมีนิสัยตรงไปตรงมาแสนน่ารัก ดูคล้ายกำลังค่อย ๆ กลับมาแล้ว
ความรู้สึกเช่นนี้ช่างดีเหลือเกิน
เมื่อทุกอย่างสงบลง เขาจะพาหยุนหลวนไปแดนเหนือ
เขาจะทะนุถนอมนางเช่นนี้ตลอดไป เลี้ยงดูนางให้กลับเป็นหยุนหลวนคนเดิม ผู้ไร้กังวลและไม่มีเรื่องใดให้กลัดกลุ้ม
หากถึงเวลานั้นมีลูกด้วยกันอีกสักสองคน ชีวิตนี้ของเขาก็คงไม่มีสิ่งใดให้เสียดายแล้ว
เซียวถิงเยี่ยนคิดพลางยกมุมปากสูงขึ้นอีกเล็กน้อย
ภาพแสนสุขเหล่านั้นผุดขึ้นในหัวแทบจะโดยไม่รู้ตัว!
หยุนหลวนเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู เสียงหนึ่งก็ดังมาจากทางหน้าต่าง องครักษ์เฮยอวี่พาเหยาฉินเข้ามาในห้อง
เหยาฉินมิได้อยู่ในสภาพอเนจอนาถเหมือนเมื่อวานอีกแล้ว
เสื้อผ้าของนางสะอาดสะอ้าน ใบหน้าก็เรียบร้อยดี นอกจากดวงตาที่ดูอ่อนล้าและสีหน้าซีดขาวอยู่บ้าง ก็ไม่มีความผิดปกติอื่นใด
ทันทีที่เท้าทั้งสองแตะพื้น นางก็เดินมาหาหยุนหลวน ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง “คุณชายหลวน ขอบคุณที่มอบโอกาสให้ข้าได้ชดใช้ความผิด ต่อจากนี้ข้าจะภักดีและทำงานให้คุณชายอย่างสุดกำลังเจ้าค่ะ”
ยาถอนพิษของนางเพิ่งกินไปเพียงครึ่งเดียว