ขณะที่คนบ้ากำลังจะสู้ต่อ ในที่สุดซานอี้เซียนก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
เชือกเส้นหนึ่งพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แสงวาววับสะท้อนอยู่บนเส้นเชือก มันรัดคนบ้ารวมถึงอุปกรณ์ก่อเหตุของอีกฝ่ายไว้แน่นราวกับงู
เชือกเริ่มยืดยาวออกไปอย่างบ้าคลั่งเกินหลักเหตุผล พร้อมเสียงหวีดหวิว ก่อนจะเหวี่ยงก้อนสิ่งของน่าขยะแขยงนั้นออกไปไกลราวกับเหวี่ยงลูกตุ้ม และตกลงอย่างแม่นยำข้างที่พักพิงในเขตข้างเคียง
ผู้ประกอบอาชีพผิวดำคนหนึ่งในเขตนั้นกำลังเตรียมรับมืออย่างเต็มที่ เขามอง “เคราะห์ร้าย” ที่ตกลงมาจากฟ้า
เขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว สะบัดคทาในมือ พายุหมุนรุนแรงสายหนึ่งพัดย้อนขึ้นไป แต่ทันทีที่สัมผัสกับก้อนสิ่งนั้น กลับอ่อนโยนลงอย่างผิดปกติ ราวกับมือที่มองไม่เห็นโอบอุ้มคนบ้าซึ่งกำลังดิ้นรน แล้วส่งเขาลอยละลิ่วไปยังเขตถัดไป
ที่นั่นมีที่พักพิงอยู่สองหลัง คนหนึ่งลงมืออย่างรวดเร็ว โลงน้ำแข็งสีขาวซีดก่อตัวขึ้นในพริบตา แช่แข็งคนบ้าไว้ข้างใน จากนั้นก็ขว้างมันไปยังเขตที่ไกลออกไปอย่างไม่ลังเล ราวกับกำลังส่งต่อเผือกร้อน
ไม่มีใครกล้าโจมตีโดยตรง ทุกคนกลัวว่าจะกระตุ้น “บทลงโทษที่เกี่ยวข้อง” ซึ่งระบบเคยพูดถึง เกมส่งต่อของร้อนที่ต่างฝ่ายต่างเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดจึงเริ่มขึ้น ทุกคนต่างอยากให้คนอื่นเป็นผู้ทดสอบขีดจำกัดของกฎ
ท้ายที่สุด โลงน้ำแข็งก็ตกลงตรงหน้าพื้นที่ซึ่งมีที่พักพิงหลากสีเพียงหลังเดียว
หลังคาของที่พักพิงนั้นดูคล้ายสายไหมก้อนยักษ์ฟูฟ่อง ให้บรรยากาศไร้เดียงสาแต่ก็ชวนประหลาด
ผู้ประกอบอาชีพด้านในไม่ได้เล่นเกมส่งต่อครั้งนี้ต่อ เขานั่งอยู่บนธรณีประตู เอียงคอมอง “ไอติมแท่งยักษ์” ที่ตกลงมาจากฟ้าอย่างใสซื่อ
เขาดูดนิ้วตัวเอง พลางพึมพำอู้อี้ว่า