“ได้ เรารับรองว่าจะจัดลำดับการคัดออกให้คุณ หากไม่มีธุระอื่นแล้ว เชิญกลับไปก่อนได้” น้ำเสียงของซูหลัวสงบนิ่ง แต่แฝงความหมายไล่แขกอย่างไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
หวังหงเหว่ยอ้าปาก คล้ายยังอยากพูดอะไรต่อ ท้ายที่สุดกลับเพียงสูดบุหรี่ที่คีบอยู่ระหว่างนิ้วซึ่งใกล้จะมอดดับเข้าไปลึก ๆ แล้วหมุนตัวจากไปอย่างเงียบงัน
ท่ามกลางกลุ่มควัน ร่างของเขาดูโดดเดี่ยวเป็นพิเศษ
เขารู้แก่ใจดีว่าซูหลัวและคนอื่น ๆ ต้องระแวดระวังเขาแน่นอน
คนที่พัวพันกับภัยพิบัติระดับ “ล้างเขต” ใครจะรับประกันได้ว่าเจ้าตัวไม่ใช่พาหะหรือกับดักบางอย่างเสียเอง?
สูบบุหรี่ในที่พักพิงให้มากหน่อยเถอะ หลังถูกคัดออกจากศึกประจำเขตแล้ว อาจไม่มีโอกาสได้สูบอีกก็ได้
สายตาของคนเขต 76 ถอนกลับจากแผ่นหลังของหวังหงเหว่ยที่เดินจากไป แล้วหันไปมองการละเล่นรูปแบบใหม่ของพวกคนบ้าที่อยู่ไกลออกไปอีกครั้ง
หลังจากเลียอย่างบ้าคลั่งอยู่นานหลายนาที ในที่สุดเจ้าคนบ้าลิ้นยาวก็ใช้วิธีน่าขยะแขยงของมัน “ปลดผนึก” โลงน้ำแข็งที่ถูกแช่แข็งจนหมดจด
สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์สีซีดกระโจนพ้นน้ำแข็งที่ละลาย ร่างเปียกชุ่มเต็มไปด้วยหนอนแมลงที่ดิ้นพล่านอย่างร่าเริงกว่าเดิม มันจ้องเจ้าคนบ้าลิ้นยาวที่ยิ้มโง่ ๆ อย่างไร้เดียงสาอยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาเหลือกขาว ก่อนแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย
“แกก็อยากโดนแทงเหมือนกันเหรอ?”
“ฮี่ ๆ ๆ”
เจ้าคนบ้าลิ้นยาวได้แต่หัวเราะโง่ ๆ
ร่างสีซีดเริ่มลงมือ
เจ้าคนบ้าลิ้นยาวอ้าปากกว้างดั่งหุบเหว รอคอยอย่างตื่นเต้น