ซีจี๋คีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว น้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่นจนไม่มีใครกล้าคัดค้าน ราวกับเพียงกำลังบอกข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นไปแล้ว
ไม่มีใครพูดอะไร
“ในเมื่อเป็นแบบนั้น” ซานอี้เซียนทำลายความเงียบ เขายืดตัวอย่างเกียจคร้าน คล้ายกำลังคุยเรื่องมื้อเย็น “อย่างน้อยฉันก็ขออันดับสอง ส่วนอันดับหนึ่ง ฉันก็อยากได้เหมือนกันนะ ไอ้ ‘ศึกต่อเนื่อง’ นั่นฉันสนใจอยู่พอดี”
ซีจี๋ยังไม่ทันพูด ก็มีคนแย้งขึ้นมาก่อน
“หึ ทำไมต้องยอมด้วย?” คนพูดคือหัวหน้าจากเขตที่มีผู้ประกอบอาชีพ 4 คน เป็นชายร่างกำยำคนหนึ่ง
“ฉันเป็นอาชีพต้องห้าม อยากลองมือกับฉันไหมล่ะ?” ซานอี้เซียนเหลือบมองเขา
ชายคนนั้นเงียบไป
“ฉันก็เป็นอาชีพต้องห้ามเหมือนกัน” เลย์ตันจมูกแดงยกมือขึ้นอีกครั้งอย่างถูกจังหวะ แม้เสียงจะไม่ดัง แต่กลับทำให้หัวใจของทุกคนหนักอึ้งลงไปอีก
สายตาของทุกคนอดไม่ได้ที่จะหันไปจับจ้องร่างที่กำลังยุ่งอยู่ตลอดเวลาอีกครั้ง
ท่าทีที่ไม่สนใจใครของเขา แค่นั้นก็เป็นการข่มขู่โดยไม่ต้องส่งเสียงแล้ว
คนที่อยู่ในที่นี้ต่างก็เคยใช้สกิลตรวจจับหรือไอเทมที่เกี่ยวข้อง เพื่อหยั่งเชิงความแข็งแกร่งของเขากันไม่มากก็น้อย
ภายใต้ร่างที่ดูไม่กำยำนั้น ซ่อนสมรรถภาพพื้นฐานซึ่งใกล้เคียงกับผู้ประกอบอาชีพสายประชิดบางคนที่อยู่ที่นี่เอาไว้
พลังจิตของเขาลึกล้ำดุจห้วงดารา เมื่อตรวจจับเข้าไปกลับพบเพียงความว่างเปล่าที่ไม่อาจเข้าใจ
สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ “กระแสวังวน” รอบตัวเขา ซึ่งกลืนกินพลังเวทรอบข้างอย่างบ้าคลั่งอยู่ตลอดเวลา ทั้งประสิทธิภาพและขอบเขตของมันสูงเสียจนแค่หายใจยังทำให้เกิดกระแสพลังเวทในสภาพแวดล้อมได้