เพื่อความสุขของคู่รักตัวน้อย เจียงจืออวี๋รีบอธิบายว่า “เพราะเซียวเหลียงตัวเย็นมาก เราเลยนอนเบียดกันเมื่อคืน”
ระบบ:【โฮสต์! ได้รับค่าความเกลียดชัง 3 แต้มจากเย่อี้ฉือ】
เจียงจืออวี๋:!
เธอแทบไม่ได้รับค่าความเกลียดชังจากเย่อี้ฉือมานานแล้ว
ครั้งก่อนก็เพราะเซียวเหลียง ครั้งนี้ก็ยังเป็นเพราะเซียวเหลียงอีก
คู่รักตัวน้อยหวานฉ่ำและรักกันจริงเกินไปแล้วมั้ง
ความหวงของเย่อี้ฉือนี่ก็ไม่ไหวจริง ๆ
โอเมก้าตัวน้อยที่หวงแฟนขนาดนี้หายากมากเลยนะ
ฟินมาก ฟินสุด ๆ
ระบบคร่ำครวญอยู่ในหัวของเจียงจืออวี๋:【โฮสต์ ฮือ ๆ ทำไมพอเห็นแม่เย่ส่งค่าความเกลียดชังให้คุณแล้ว ฉันถึงรู้สึกเศร้าจัง】
เจียงจืออวี๋ทำหน้าสงบนิ่ง “เพราะเธอไม่เข้าใจเรื่องวุ่น ๆ ของชายรักชายหรอก”
ถ้ามีอาการแบบนี้ ระบบไปโรงพยาบาลแล้วหานิยายวายมาอ่านสักสองเล่มก็หายแล้ว
ออกจากโรงพยาบาลได้!
อีกอย่าง มีเงินให้เก็บ จะเศร้าไปทำไมล่ะ?
เจียงจืออวี๋กำลังคุยกับระบบในหัวเรื่องพล็อตนิยายสุดเหลือเชื่ออยู่ จู่ ๆ ก็เห็นเย่อี้ฉือถอดเสื้อนอกออก
เขายื่นเสื้อนอกให้เธอ “ใส่ของฉันสิ”
หัวข้อสนทนาเปลี่ยนฉับพลันเกินไป เจียงจืออวี๋เลยยังตั้งตัวไม่ทัน
เธอกะพริบตาช้า ๆ ให้เย่อี้ฉือ
เย่อี้ฉือพูดอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “เสื้อตัวที่เธอใส่น่าจะยังเปียกอยู่ใช่ไหม? ไม่ดีต่อสุขภาพนะ”
เจียงจืออวี๋อ้อขึ้นมา ก่อนจะถอดเสื้อนอกของตัวเองด้วยความซาบซึ้ง
ถอดไปได้ครึ่งทาง เธอก็พลันนึกขึ้นได้
เมื่อคืนตอนนอน เพื่อให้ร่างกายอบอุ่น เธอเอาเสื้อนอกของตัวเองกับของเซียวเหลียงมาคลุมไว้ทั้งคู่
เมื่อกี้เซียวเหลียงเรียกให้เธอตื่น เธอก็ไม่ได้ดูให้ดี คว้าเสื้อตัวหนึ่งมาใส่ส่ง ๆ