เจียงจืออวี๋กับเซียวเหลียงยืนชะงักใส่กันอยู่พักหนึ่ง
เจียงจืออวี๋รอให้เซียวเหลียงปล่อยมือมาตลอด
แต่เซียวเหลียงก็ไม่ขยับสักที
ไข้ขึ้นจนสมองเบลอไปแล้วหรือไง
น่าสงสารจริง ๆ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เจียงจืออวี๋ก็อดเอ่ยปากก่อนไม่ได้ว่า “ให้ยืนอยู่ในแสง ไม่ใช่ให้แสงยืนอยู่ตรงนั้น”
“เลิกเหม่อได้แล้ว รีบปล่อยมือ ฉันจะไปนอนแล้วนะ”
เซียวเหลียง “……”
เขาปล่อยมือ
เพราะกำลังเป็นไข้ ฝ่ามือของเขาจึงร้อนจัด
มือของเจียงจืออวี๋เย็น ๆ สัมผัสแล้วสบายมาก จนเขาเผลออยากจับต่อไปโดยไม่รู้ตัว
พอปล่อยมือ ความรู้สึกสบายเพียงอย่างเดียวที่มีอยู่ก็หายไปด้วย
เซียวเหลียงกำมือเปล่า ๆ แล้วคลายออก ก่อนก้มหน้าลง
เจียงจืออวี๋เห็นท่าทางของเขาแล้วก็อดถอนใจไม่ได้
พอป่วยแล้ว ไอคิวของเซียวเหลียงลดลงไปอยู่ระดับเดียวกับแอนโธนีเลย
เจียงจืออวี๋เห็นใจเขามาก จึงบอกว่า “ฉันไปนอนก่อนนะ ถ้าไม่สบายก็เรียกฉัน”
เซียวเหลียงตอบรับเสียงเย็นชา
เจียงจืออวี๋เพิ่งรู้ว่าไอดอลพวกนี้ควบคุมสีหน้าเก่งเหมือนเปิดสูตรโกง
ป่วยอยู่แท้ ๆ ยังทำเท่ได้ขนาดนี้
พล็อตหนุ่มหล่อเย็นชาป่วยแล้วตาพร่า ดูเปราะบางชวนหลงใหลนี่ มีอยู่แค่ในจินตนาการจริง ๆ สินะ
หรือพูดอีกอย่างก็คือ เซียวเหลียงเป็นฝ่ายรุกมานานจนติดภาพลักษณ์เข้าแล้ว
เจียงจืออวี๋กำลังครุ่นคิดอยู่ จู่ ๆ ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมา 【ได้รับค่าความเกลียดชัง 0.5 แต้มจากเซียวเหลียง】
เจียงจืออวี๋: ?!
มาอีกแล้ว!
ทำไมต้องมีจุดทศนิยมด้วย!
เซียวเหลียงนี่ใจกล้าขึ้นทุกวันจริง ๆ!
ให้ค่าความเกลียดชังที่มีจุดทศนิยมกับเธอทุกครั้งเลย
ทั้งขี้เหนียวทั้งทำเอาคนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำแทบตาย
ยังดีที่เซียวเหลียงไม่ได้ให้มาแค่ครั้งเดียว
ทุก ๆ สองสามนาที ระบบก็จะแจ้งเจียงจืออวี๋ว่าเธอได้รับค่าความเกลียดชัง 0.5 แต้มจากเซียวเหลียงอีกแล้ว
พี่ชาย เป็นไข้แล้วยังไม่นอน จะทำอะไรอีกเนี่ย?