รายการ 《เส้นทางเอาชีวิตรอดสุดขีด》 เตรียมอาหารเช้ามื้อใหญ่เป็นพิเศษเพื่อปลอบใจเจียงจืออวี๋กับเซียวเหลียง
แต่พวกเขากลับเสิร์ฟอาหารเช้ากันแบบสายฟ้าแลบ
ระหว่างที่ทุกคนเดินกลับ ผู้กำกับหวังก็ชี้ไปบนต้นไม้ด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ “เอ๊ะ พวกเธอดูสิ นั่นอะไรน่ะ?”
เจียงจืออวี๋เงยหน้ามอง แล้วก็เห็นข้าวสวยสองถ้วยห้อยอยู่บนกิ่งไม้
เดินต่อไปอีกหน่อย บนกิ่งไม้ก็มีน่องไก่สองชิ้นห้อยอยู่อีก
เซียวเหลียงมองผู้กำกับหวังด้วยสายตาประมาณว่า “นายช่างเด็กจริง ๆ”
ส่วนเย่อี้ฉือก็เล่นตามน้ำอย่างดี
เขายิ้มตาหยีแล้วถามเจียงจืออวี๋ “เธอว่าทำไมบนต้นไม้ถึงมีน่องไก่งอกออกมาได้ล่ะ แปลกจังเลยเนอะ?”
น้ำเสียงราวกับกำลังปลอบเด็กน้อย
แต่เย่อี้ฉือกับเจียงจืออวี๋ต่างก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
เพราะเขาพูดกับผู้หญิงแบบนี้อยู่แล้ว
ทั้งอ่อนโยนและนุ่มนวล แฝงความเอ็นดูปนหยอกล้อเล็กน้อย
เจียงจืออวี๋พยักหน้าตามน้ำ “นั่นสิ แปลกจัง เอามาใส่ปากฉันให้ลองศึกษาดี ๆ หน่อยสิ”
ระบบแจ้งเตือน: 【โฮสต์! ได้รับค่าความเกลียดชัง 2 แต้มจากเซียวเหลียง】
เซียวเหลียงเหลือบมองเจียงจืออวี๋ ก่อนเยาะเย้ยเธอเสียงเย็น “ประจบเก่งนะ”
เจียงจืออวี๋ยักไหล่ “นายไม่กินเหรอ? ถ้าไม่กินก็ยกมาใส่ปากฉันให้หมดเลยได้นะ”
เซียวเหลียงเผยรอยยิ้มเยาะบาง ๆ ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อย ดูท่าทางเหมือนกำลังจะเหน็บแนมว่าเจียงจืออวี๋ตะกละไร้ศักดิ์ศรี
แต่พอสบตาเจียงจืออวี๋ เขาก็กลืนคำพูดที่กำลังจะหลุดออกมาเสียก่อน
…ช่างเถอะ
ระบบแจ้งเตือน: 【โฮสต์! ได้รับค่าความเกลียดชัง 2 แต้มจากเย่อี้ฉือ】
เฮ้อ พวกเธอสองคนเป็นผัวเมียกันหรือไง!
ฉันยิ่งเป็นแซนด์วิชไส้กลางก็ยิ่งสนุกขึ้นทุกวันแล้วนะ
เอาอย่างนี้ไหม ปิดกล้องแล้วจูบกันไปเลยสิ
เจียงจืออวี๋ถามเย่อี้ฉือ “นายว่าอาหารเช้านี่ ผู้กำกับหวังเตรียมไว้สำหรับ 2 คนหรือ 7 คน?”
เย่อี้ฉือยิ้ม “น่าจะเตรียมไว้ให้เธอกับเซียวเหลียงแค่ 2 คนนะ”
เจียงจืออวี๋พยักหน้าแล้วว่า “งั้นเดี๋ยวน่องไก่ของเซียวเหลียงแบ่งให้นายครึ่งหนึ่งก็แล้วกัน”
คำพูดของเจียงจืออวี๋ทำเอาห้องไลฟ์ระเบิดทันที