"ปักสองหน้าน่ะยากจริง แต่ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีใครทำได้?"
เฉิงชีชียิ้มบาง ๆ เมื่อได้พบกับซ่งหมิงจูอีกครั้ง เธอก็คิดว่า: วันนี้ไม่ได้ดูปฏิทินก่อนออกจากบ้านแน่ ๆ
ครั้งก่อนเกือบโดนรถม้าของนางชนกระเด็น ครั้งนี้มาส่งของ นึกไม่ถึงว่าเจออีก?
นางยังคงสวมเสื้อแดงตัวเดิม ยังคงวางมาดสูงส่งเช่นเคย
"หึหึ"
ซ่งหมิงจูหัวเราะเย็นชา กล่าวว่า "หมายความว่าเจ้าเองทำได้?"
สายตาของซ่งหมิงจูมองเฉิงชีชีตั้งแต่หัวจรดเท้า ในแววตามีแต่ความรังเกียจ นางใส่เสื้อผ้าป่านหยาบ ดูท่าทางจน...
"ข้าทำไม่เป็น"
คำพูดของเฉิงชีชีจบลง ซ่งหมิงจูก็ยิ่งยิ้มเยาะเย้ยหนักขึ้น ได้ยินเฉิงชีชีพูดต่อว่า "แต่คนในบ้านข้าทำได้"
"บ้านเจ้า?"
คิ้วสวยของซ่งหมิงจูเลิกขึ้นเล็กน้อย "ดีเลย ข้าอยากได้ถุงหอมปักสองหน้าสักใบ ถ้าเจ้าปักได้ ข้าจะให้หนึ่งอีแปะ!"
ถุงหอม?
หนึ่งอีแปะ?
เฉิงชีชีคิดในใจเงียบ ๆ หลิ่วซู่อี๋เคยบอกว่า แม้การปักสองหน้าจะไม่ง่าย แต่ก็แค่เสียเวลา ถุงหอมใบหนึ่งก็แค่ขนาดฝ่ามือ แลกกับหนึ่งอีแปะนี่ดีจริง!
"จริงหรือ?"
ตาของเฉิงชีชีเป็นประกาย หันไปถามเยว่เหนียงที่อยู่ข้าง ๆ ว่า "เยว่เหนียง ปักถุงหอมสองหน้าจริง ๆ ได้หนึ่งอีแปะเลยหรือ?"
เยว่เหนียง "..."
ปักสองหน้าน่ะมีค่ามากก็จริง แต่ก็มีหลายแบบ!
เช่น ระดับเริ่มต้น ปักดอกไม้สองด้าน แบบนี้เรียบง่าย แค่หนึ่งสองร้อยอีแปะ