"ใช่แล้ว ลูกสาวข้าน่ารักมาก"
เฉิงชีชีเอ่ยถึงลูกสาว ก็มีความสุขเป็นพิเศษ
"ดูไม่ออกเลยจริงๆ"
เยว่เหนียงสำรวจเฉิงชีชีพลางเอ่ยอย่างอ้อมค้อมว่ารางวัลผ้าซานซัวของซ่งหมิงจูอาจ... ไม่ได้หวังดีอะไร
"เยว่เหนียง ข้ารู้ว่าแม่นางนั่นหมายความว่าอย่างไร แต่แล้วยังไงล่ะ ปักสองหน้าเสร็จแล้วได้รางวัลเพิ่ม ก็ดีนี่"
เฉิงชีชีไม่ได้โง่ ความหมายสมน้ำหน้าของซ่งหมิงจูนั้นชัดเจนเหลือเกิน!
แต่... แล้วยังไงกัน?
ผ้าซานซัวแม้บอบบาง แต่เนื้อละเอียดดุจแพรไหม เอาไว้ตัดเสื้อชั้นในให้ลูกสาวสองชุด ดีจะตาย
"หน้าตาไม่มีค่า"
เฉิงชีชียิ้มบาง หลังจากผ่านการถูกเนรเทศมา นางก็เข้าใจอย่างแท้จริงว่าหน้าตาไม่มีค่า มีเพียงเงินจริงทองแท้เท่านั้นที่ใช้ได้ นางถามว่า "จริงสิ เยว่เหนียง ชื่อเสียงของแม่นางซ่งดีหรือไม่?"
ถึงตอนนั้นนางปักถุงหอมสองหน้าออกมา จะได้เงินกับผ้าจริงๆ นะ?
"เจ้าวางใจเถิด ขอเพียงพวกเจ้าปักถุงหอมออกมาได้ ต้องได้เงินกับผ้าแน่นอน"
เยว่เหนียงเอ่ยอย่างหนักแน่น นางมองเฉิงชีชีแล้วอ้ำอึ้งว่า "ฝีมือปักสองหน้านี้ หาคนรู้ได้น้อยยิ่งนัก ทั่วทั้งหลิงหนาน นับคนได้ไม่กี่คน"
"อย่าว่าแต่ปักสองหน้าต่างสีต่างลายเลย นี่..."
เยว่เหนียงรู้ว่าฝีมืองานปักของครอบครัวนางนั้นไม่เลว แต่หากปักสองหน้านี้ทำได้จริง ก็สุดยอดมากแล้ว!
"คนในครอบครัวข้าฝีมือไม่เลว"