"อืม"
จิ้นซุ่ยอานพยักหน้า แล้วพูดโพล่งออกมา "ท่านย่า ท่านป้าใจร้ายนัก ข้าไม่อยากให้แม่ถูกกลั่นแกล้ง"
"เด็กดี ท่านย่าสัญญาว่า แม่ของเจ้าจะไม่ถูกกลั่นแกล้งอีกแล้ว" หลิ่วซู่อี๋มองเฉิงชีชีด้วยความสงสาร
เจ้าของร่างเดิมถูกกลั่นแกล้ง แต่นางไม่ได้ถูกกลั่นแกล้ง เพียงแต่เด็กน้อยไม่เข้าใจกลเม็ดภายใน
เฉิงชีชีเปลี่ยนเรื่องคุย "วันนี้ข้าเจออดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของซื่อจื่อ นามว่าเฮยถู่ เขาบอกว่า ตอนกลางคืนจะพาหมอมาให้ท่านย่าตรวจรักษา"
"ดี ดีเหลือเกิน"
หลิ่วซู่อี๋ฟังแล้วตื่นเต้นมาก แล้วรีบถามด้วยความเฉียบแหลม "พวกเจ้าไปอำเภอมาเจอเรื่องยุ่งยากอะไรรึเปล่า?"
มิฉะนั้น คนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมาตลอด จะปรากฏตัวขึ้นได้อย่างไร?
"ท่านแม่ก็แค่เจอพวกตาลีตาเหลือกไม่กี่คน"
เฉิงชีชีพูดเลี่ยง ๆ ไม่คิดว่าหลิ่วซู่อี๋จะเฉียบแหลมถึงเพียงนี้ ทันใดนั้น จิ้นซุ่ยอานที่ยืนอยู่ตรงประตูก็กล่าวขึ้นอย่างดีใจ "ท่านแม่ ท่านย่า ท่านปู่พวกเขากลับมาแล้ว ขนของมามากมายเลย!"
"หืม?"
หลิ่วซู่อี๋วิ่งไปถึงประตู
เฉิงชีชีตามไปด้วย เมื่อเห็นคนตระกูลจิ้นเข็นธัญพืชกลับมาอย่างเบิกบาน นางก็อดถอนหายใจโล่งอกไม่ได้ สมกับที่นางมองคนไม่ผิด!
ข้าวห้าโต่ว หนักประมาณหกสิบชั่ง แต่ตอนนี้ คนตระกูลจิ้นกลับเข็นออกมาดูราวกับมีถึงหกร้อยชั่ง แต่ละคนมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส!
อ้าว
เฉิงชีชีจ้องมองดูดี ๆ ก็เห็นหนุ่มเจียงเฟิงอยู่ด้วย
ที่มาด้วยกัน ยังมีชายอีกคนหนึ่ง ชายคนนั้นผอมบางดูแล้วราวกับจะล้มเมื่อต้องลม เหมือนบัณฑิตที่มือไม่เคยถืออาวุธ!