"ฉิงเอ๋อร์!"
หลี่ซื่อเอามือปิดปากจิ้นฉิงเอ๋อร์ไว้
เฉิงชีชีประกายตาแวบหนึ่ง สายตากวาดผ่านพวกนางทีละคน เหอซื่อจากห้องใหญ่ไร้เล่ห์เหลี่ยมที่สุด มีอะไรก็แสดงออกบนใบหน้าหมด และก็มีเพียงห้องใหญ่ที่มีลูกสาวอนุภรรยา
ห้องรองเหวินซื่อ อ่อนโยนนุ่มนวล เวลาร้องไห้ก็น่าสงสาร
ห้องสามหลี่ซื่อ เจ้าเล่ห์อยู่บ้าง
เฉิงชีชีก้มหน้ามองไก่ตัวอวบสองตัวในมือ แล้วหันไปถามหลิ่วซู่อี๋ "ท่านแม่ ท่านว่าอย่างไร?"
"ไก่เจ้าเป็นคนหาได้ จะแบ่งอย่างไรก็แล้วแต่เจ้า" หลิ่วซู่อี๋ปรายตามองหลี่ซื่อกับจิ้นฉิงเอ๋อร์
"พี่สะใภ้รอง ชีชี พวกท่านอย่าคิดมากเลย ฉิงฉิงยังเด็ก ควบคุมปากไม่ดี" หลี่ซื่อรีบขอโทษ บอกว่าแค่อยากแลกเห็ดหอมก็พอ!
"เห็ดหอมแลกได้"
เฉิงชีชีแลกเห็ดหอมมาโดยตรง ญาติแขนงอื่น ๆ ก็ไม่กล้ามีความเห็น เฉิงชีชีจึงว่า "ท่านแม่ ข้าอยากส่งไก่ตัวหนึ่งกับเห็ดหอมไปให้ขุนนางคุมนักโทษ"
"ได้ ให้จิ้นหลี่จือไปเป็นเพื่อนเจ้า" จะได้ไม่โดนรังแก!
ในดวงตาหลิ่วซู่อี๋เต็มไปด้วยความชื่นชม ไม่มีการขัดข้อง
เฉิงชีชีชะงักไปครู่หนึ่ง นางนึกว่าหลิ่วซู่อี๋จะไม่ยินยอม เพราะครึ่งเดือนมานี้ไม่เคยกินเนื้อ ไก่สองตัวนี้ดูอวบ แต่ถ้าเอาไปตุ๋นจริง ๆ ก็คงแบ่งได้ไม่กี่คำ!
"ได้"
เฉิงชีชีใช้ผ้าห่อเห็ดหอมครึ่งถุง แล้วหิ้วไก่อวบตัวหนึ่งยื่นไปให้ "อาศัยใต้เท้าเลย โชคดีทีเดียว จับไก่ได้สองตัว ขอมอบให้ใต้เท้าลองชิมสักตัว"