"เฉิงชีชี"
เสียงกรีดร้องดังลั่น ทำให้เฉิงชีชีที่กำลังจะต้มเครื่องในหมูกับหัวหมูตกใจสะดุ้ง
"ชีชีเอ๋ย ไส้ใหญ่ไส้เล็กนี่ จะเอาไปต้มรวมกับหัวหมูได้ยังไง นี่มันไม่เสียของแย่หรือ"
เหอซื่อจากห้องใหญ่เห็นการกระทำของเฉิงชีชีก็พูดอย่างตื่นเต้น "หัวหมูนี่ถึงเนื้อจะไม่มาก แต่มันก็คือเนื้อนะ พอเอาไปรวมกับไส้ใหญ่ไส้เล็กที่เหม็นอย่างนี้ ถึงตอนนั้นใครจะกินลง"
"เหอชุ่ยชุ่ย เนื้อตั้งมากมายยังไม่พอให้เจ้ากินอีกหรือ"
หลิ่วซู่อี๋ขมวดคิ้ว แม้นางเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเฉิงชีชีถึงเอาไส้ใหญ่ไส้เล็กหมูมารวมด้วย แต่นางปกป้องคนของนาง นางเชื่อว่าเฉิงชีชีไม่ใช่คนที่ทำของเสียเปล่า
"แค่เนื้อหัวหมูชิ้นเดียว ถึงกับทำให้เจ้าต้องมาส่งเสียงเอะอะที่นี่"
หลิ่วซู่อี๋พูดเสียงเย็น "ท่านโหว ตอนก่อนหน้าที่ท่านยังไม่ได้สติ ข้าได้ตัดสินใจแบ่งแยกไว้แล้ว ต่างคนต่างทำของตัวเอง"
"ซู่อี๋ ความคิดของเจ้าดี แต่..."
จงหย่งโหวกวาดสายตาอันดุดันราวลูกระฆังทองเหลืองมองไปยังญาติข้างตระกูลจิ้นทีละคน แล้วพูดว่า "พวกเราถูกเนรเทศกันมาแล้ว ต้องรวมใจเป็นหนึ่งเดียว ถึงจะไปถึงหลิงหนานอย่างปลอดภัย และเริ่มชีวิตใหม่ได้"
"น้องรอง เจ้าวางใจ พวกเราฟังเจ้าทั้งนั้น" ท่านปู่จิ้นรีบแสดงจุดยืน
ท่านสามจิ้นพูดว่า "พี่รอง ถ้าไม่มีท่าน พวกเราครอบครัวข้าคงยังทำนากันอยู่ ฟังท่านหมด"
ท่านสี่จิ้น "ใช่"
"ตั้งแต่เมืองหลวง ชีชีให้อาหารบ้าง เสื้อผ้าบ้าง ระหว่างทางหาอาหารก็เป็นชีชีหา ดังนั้น ชีชีจะต้มเนื้อหัวหมู ไส้ใหญ่ มีปัญหาอะไรไหม"